"Veilig in jou armen" mabbie

deel 21

3 oktober 2021 9:32

We zitten in opnames. Behalve Mat die ligt nog heerlijk te slapen. "Ja maar is t gebeurd met een t of met een d" vraag ik. Iedereen lacht als ik toch een t op heb geschreven. Iedereen stopt ook meteen als we een klap horen aan de andere kant van t huis. Dat is waarschijnlijk Matthy die wakker is. We gaan gewoon door maar als ik na 10 miniten nog geen spoor van Matthy zie, sta ik toch even op om te kijken. Ik loop naar zn kamer en ga naar binnen. "Hey lieffie wat is er" vraag ik en ga op bed zitten. "Ik nachtmerrie en toen paniek en uit bed vallen en toen poef zwart" snikt hij. Ik knik. "En toen ik wakker ik hier zitten gaan vloer koud en hard" snikt hij. Ik knik en neem hem in mn armen. "Gaat ie weer" vraag ik. Hij haalt zn schouders op. "Even rustig zitten" zeg ik. Hij knikt. Zo zitten we 5 minuten tot een klopje op de deur hoorbaar is. "Wie daar zijn" vraagt Matthy. "Milo mag ik binnen komen" zegt Milo. Matthy knikt. "Kom maar" zegt Matthy. Milo komt binnen en gaat ook op bed zitten. "Gaat t goed hier je was opeens weg" zegt Milo tegen mij. Ik knik. "Met mij gaat t goed alleen met hem wat minder" zeg ik. Matthy knikt klein. "Wat was er dan gebeurd maatje" vraagt Milo. "Ikke nachtmerrie en toen paniek en toen bed uit vallen en toen alles zwart" zegt Matthy. "En ik wakker was hier zitten gaan" vervolgt hij. Milo knikt. "Gaat ie wel weer een beetje" vraagt Milo. "Heel klein beetje maar komt omdat Robbie mij troosten doen heeft" zegt hij. "Dus Robbie lief voor Matthy" zegt Milo. Matthy knikt. "Robbie altijd lief Milo" zegt Matthy en knuffelt mij stevig. "Oh ja sorry even vergeten" zegt Milo. "Domme, domme Milo" zegt Matthy lachend. Milo knikt. "Maar genoeg gekletst komen jullie mee naar de woonkamer" zegt Milo. Ik knik en sta op. Matthy klimt ook t bed uit en pakt zn teddybeer waarna hij zn handen in de lucht doet. "Wij zijn opnemen je mag erbij blijven zitten en als je je ogen dicht doet maakt dat niet uit he" zeg ik en pak hem onder zn armen. Hij knikt en ik zet hem op mn heup. "Robbie bank liggen" zegt hij. Ik knik en loop naar de bank waar ik hem opleg. In t hoekje. Ik pak een dekentje en leg die over hem heen. "Slaaplekker" zeg ik en druk nog snel een kusje op zn voorhoofd. Iets naast zn schaafwond. Hij legt zich goed en is meteen vertrokken. Ik ga weer aan de eettafel zitten en we gaan weer door met de opnames.

~tijdje later~

De opnames zijn klaar en Matthy slaapt nog. "Maar hoe hij dat vertelde was echt zo schattig he" zegt Milo. Ik knik. "Alleen heeft hij sinds we hier wonen echt tering vaak een nachtmerrie dus misschien is er iets mis of heeft t toch echt met Rhoon te maken" zeg ik. Ze knikken. Matthy beweegt ondertussen weer waardoor t dekentje afvalt. "Ik wil geen dekentje ik wil papa en mama!" roept hij. "Nee niet eerst spuitje dan papa en mama! Nu papa en mama!" roept hij. Ik ga naast hem zitten en pak hem op. "Schatje rustig aan" zeg ik en leg zn hoofd tegen mn borst. "PAPA, MAMA!" schreeuwt hij. "Schatje even wakker worden" zeg ik terwijl ik bezig ben met pijnprikkels. Nergens reageert hij op. Als hij na 10 minuten schreeuwen naar zn ouders zn ogen opent en in huilen uitbarst. Weet ik dat t de drempel is geweest voor de jongen. "Schatje doe maar rustig t is goed wij zijn allemaal bij je" fluister ik zacht in zn oor. Hij schud zn hoofd en laat los uit mn grip. Hij rent naar boven, dus ik debk mijn kamer. "Laat hem maar heel eventjes als we dalijk gaan eten kijk ik nog wel even" zeg ik. Ze knikken en weten zelf ook niet hoe ze moeten reageren. Iedereen staat versteld van jou ze de jongen erbij zagen. Wat ik snap, want dit heb ik zelf ook nog nooit meegemaakt.

706 woorden

Voor de mensen die niet snapte wat beeldspraak is

Dit is iets uitleggen of er word iets uitgelegd met gebruik van figuurlijke dingen. Denk dus aan denkbeeldige namen of routes die je vaak aflegt of dat soort dingen.

En ik ben echt goed in t begrijpen daarvan. Niet dus.