Door
"Zullen we terug naar de andere schat" vraag ik na 5 minuten. Hij haalt zn schouders op. "Mag ik eerst laten zien" vraagt hij zacht. Ik knik. Hij trekt zn trui uit en laat me naar zn buik kijken. Er zitten wat sneetjes op. "Hey t is niet erg he. Ik snap je he en samen komen we eruit" zeg ik. Hij knikt en geeft me een glimlach. "Zullen we dan nu naar de andere" vraagt hij. Ik knik en we lopen de kamer uit. Voordat we de deur in lopen stopt Matthy. "Hey wat is er" vraag ik en hurk voor hem neer. "Mn buik, wat als ze erna vragen" zegt hij. "Schatje je moet je daar niks van aantrekken oke. Ik weet wat er is en dat is prima. Je moet je tijd nemen en dat snappen ze, maar als ze stomme dingen erover zeggen kom je gewoon naar mij" zeg ik. Hij knikt en trekt me in een knuffel. "Je hebt t wel schoongemaakt toch" fluister ik. Hij knikt. "Goed gedaan schat en we spreken af dat als je je er niet fijn bij voelt je een trui gaat halen of je vraagt mijn trui" zeg ik. Hij knikt tevreden en laat weer los uit de knuffel. Ik ga weer rechtop staan en hij pakt mn hand. We lopen de woonkamer in en de jongens kijken op. Meteen kijken ze bezorgd als ze de buik van Mat zien. Ik schud mn hoofd naar huis en leg mn vinger op mn mond dat ze er niks over moeten zeggen. We gaan naast Milo op de bank zitten en Matthy komt op mn schoot zitten. Zn benen legt hij op Milo zn schoot. Milo kijkt hem aan en wrijft over zn benen. Langzaam iets omhoog, maar dan vind hij t niet meer fijn. Hij kijkt me bang aan. Niet wetend wat Milo van plan is. Ik sla mn armen om hem heen en druk hem tegen me aan. Nog steeds gaat Milo iets omhoog. Als hij zn hand op Mat zn kruis legt schopt hij Milo van zich af en staat op. Ik schud teleurgesteld mn hoofd naar Milo. "Ja wat" zegt hij. "Hij snijd zichzelf kan ik er niks aan doen dat hij chagrijnig is" zegt Milo. "Milo je facking betast hem die jongen was bang. Bang dat jullie er iets over zeiden. Bang dat we boos waren. Bang dat hij alles verkeerd doet. En t enige wat jij doet is die jongen betasten je bent niet meer goed ofzo" barst ik uit tegen Milo. Ik sta op en loop naar de gang waar ik Matthy tegenkom. We kunnen concluderen dat ie diep in een paniekaanval zit. Ik ga naast hem zitten en merk hem onderuit zakken. Ik pak hem op en zet hem op mn schoot, maar t is al te ver. Ik til hem op en breng hem naar de bank. Ik leg hem neer en help hem met bijkomen. Als hij na 15 minuten zn ogen opent krimpt hij weer in een. "Liefje ik ben er" zeg ik en neem hem in mn armen. Ik merk hem iets ontspannen. "Robbie ik niet hier zijn" snikt hij. Ik til hem op en loop met hem naar mn eigen kamer. "We zijn op mijn kamer schatje niemand anders is er nu" zeg ik. Hij duwt zich uit mn armen en gaat op de deken liggen. Ik leg de deken om hem heen en ga naast hem liggen. We gaan lepeltje lepeltje liggen. Hij de kleine ik de grote. Al snel draait hij zich met zn gezicht naar mij. Zn hoofd legt hij op mn borst. Al snel valt hij in slaap. Als ik ook bijna weg ben hoor ik de deur opengaan. Ik kijk voorzichtig en zie Koen staan. "We gaan eten maatje" zegt hij zacht. Ik wenk hem naar me toe. Hij komt op de rand van t bed zitten. "Als je t niet erg vind blijf ik bij hem. Hij slaapt net" zeg ik. Koen knikt en vind t prima. Ik krijg nog een knuffel van hem. "Weltrusten maatje je doet t goed he" zegt hij en drukt zn lippen kort op mn wang. Ik knik klein en sluit mn ogen. Ik hoor de deur zacht sluiten en val ook in slaap.
718 woorden
JE LEEST
"Veilig in jou armen" mabbie
FanfictionMatthy is autistisch en heeft iedere keer een leeg gevoel als de andere opnemen zijn of hij in groepen mensen staat. Behalve bij 1 iemand. Robbie van de Graaf. Hij is bi en niemand weet het. Hij heeft t lastig. Net uit een depressie en ouders die be...
