"Veilig in jou armen" mabbie

deel 52

Door

"We kwamen Matthyas tegen in een paniekaanval. Hij kon niks meer. Toen ik medicatie wilde pakken en me omdraaide was hij flauwgevallen. We hebben hem daarom nu in een coma gelegd en hopen dat hij daar binnen nu en 2 dagen uitkomt" zegt de dokter. Ik knik en bedank hem. Zo wijst hij me naar de kamer van Matthy. Ik ga naast hem zitten en pak zn hand. Toch valt er een traantje. Als ik hem niet alleen had gelaten dan was dit niet gebeurd. "Schatje t spijt me alsjeblieft open je ogen" zeg ik smekend. Niks. Nada. Noppes.

~tijdje later~

Ik zit hier inmiddels al bijna 7 uur, maar ik ben kapot. Ik wil en zal op moeten blijven tot Matthy weer bij is. Als ik net op t moment sta om in slaap te vallen voel ik een kneepje in mn hand. Ik kijk en zie Matthy zn ogen openen. Meteen druk ik op t knopje en er komt een dokter. Als die weer weg is ga ik bij Matthy liggen en legt hij zich tegen me op. We hebben nog geen woord verwisseld tussen ons en ik denk dat Matthy dat nu ook niet wilt. "Naar huis" zegt hij. Ik knik en sta op uit t bed. Ik doe mn schoenen aan en pak mn spullen. Ik loop naar de auto en rijd aan naar casa del huts. Daar aangekomen loop ik meteen door naar boven en op mn kamer ga ik meteen op bed liggen.

15 december  2021 12:33

Ik hoor de deur open gaan beneden. De jongens zijn thuis met Matthy. Ik ben mn kamer niet meer uit geweest. Alleen voor de wc, maar dat stelde ik ook iedere keer uit. "Robbie kom je Matthy even gedag zeggen!" schreeuwt Raoul naar boven. Ik negeer t en ga op bed liggen, starend naar boven. Als er na 10 minuten een klopje hoorbaar is negeer ik t weer. "Robbie jij hier zijn ikke nuffel" hoor ik Matthy zeggen. Ik negeer t en voel een traan rollen. De deur word open gedaan en ik zie Matthy zijn hoofd. Hij komt naar me toegelopen en legt zich naast me als hij zn trui uit heeft. Zn ogen staren me aan. Hij veegt mn tranen weg en kijkt me aan. "Niet huilen Robbie. Ikke niet boos jou" zegt hij. Toch rollen er meer en meer tranen. Hij trekt me in een knuffel en speelt met mn haar. "Niet huilen. Alles goed" zegt hij. Ik pak hem ook vast. "Robbie alles goed hoeft niet huilen" zegt hij en veegt mn tranen weg. Als ik rustig ben drukt hij zn lippen op de mijne. "Dankjewel liefje" zeg ik. Hij knikt. "Ikke niet boos oke" zegt hij. Ik knik en we blijven liggen. "Ikke weer sonde op buik" zegt hij. Ik knik weer. "Nu jij rustig aan doen net ik" zegt hij. Ik knik en we gaan goed liggen. "Jongens komen jullie eten" komt Koen de kamer in. Matthy schud zn hoofd en tikt naast zich. Koen komt zitten. Matthy drukt hem naar beneden. "Jij ook eventjes bij ons liggen" zegt Matthy. Koen knikt en legt zich erbij. Ik doe de dekens over ons heen en we gaan dicht bij elkaar liggen. Al snel merk ik dat Matthy slaapt. Koen en ik kijken elkaar aan en glimlacht. Ik glimlach terug en al snel vallen we ook in slaap.

566 woorden

Sorry voor dit kleine deel, maar wou t zo afsluiten dus hebben jullie maar pech en wachten jullie maar op een nieuw deel