"Veilig in jou armen" mabbie

deel 13

27 𝚓𝚞𝚕𝚒 2021 12:34

We zitten allemaal op kantoor. Zelfs Matthy. Hij moest mee, want Koen wou iets bespreken ofzo. Geen idee. Als Koen ons allemaal bij elkaar roept gaan we naar een vergaderruimte. Matthy komt als laatst binnen en er is alleen nog maar plaats naast Milo en Raoul. Hij drukt zn teddybeer stevig tegen hem aan en klimt op mn schoot. Zn benen bungelt hij langs de stoel en zn ogen zijn gericht op Koen. Hij steekt zn duim in zn mond en leunt tegen mij aan. "Jongens ik heb een mail gekregen over een huis in Rhoon" zegt Koen. "We mogen dit huis huren voor een tijd van de eigenaar en zo kunnen we dan samen wonen" vervolgt hij. Iedereen knikt. "Willen we dit" vraagt Koen. Ik knik. Net als Milo en Raoul, alleen Mat niet. "T is wel een grote stap voor ons als bankzitters" zegt Koen. "Maar we moeten rekening houden met t kleintje in ons midden" zeg ik. Iedereen knikt meteen weer en kijkt richting Matthy. "Wil jij dat ook maatje. Als je niet wilt is t ook niet erg he" fluister ik. Hij negeert me volledig. Volgens mij kan hij de druk niet aan dat iedereen hem aankijk. Hij drukt na 5 minuten zn hoofd in mn borst en de blik van Milo is meteen overgegaan naar bezorgd. Er moet iets zijn wat deze jongen triggert. Alleen wat is de vraag. "Maatje wil je ook met Miel, Koen en Roel samenwonen of zeg je liever ik blijf met jou in Eindje wonen" fluister ik. "R-rhoon" vraagt hij zacht. "Ja maatje Rhoon wat is daar mis mee" zeg ik. "D-daar zijn p-papa en m-mama dood gegaan" zegt hij heel zacht. Ik trek hem stevig in mn armen. "Mag ik t tegen de jongens zeggen" fluister ik. Hij knikt klein. "Uhm jongens ik weet wat er is" zeg ik. Terwijl ik dat zeg pakt Matthy mn handen en legt die op zn oren. "Zijn ouders zijn dus in Rhoon overleden" leg ik uit. Ze knikken. "Wilt hij t wel proberen of weet je dat niet" vraagt Raoul. "Ik ga vragen" zeg ik. Hij knikt en ik haal een hand van zn oor af. "Je mag ook nee zeggen he lieffie, maar wil je t wel proberen om samen te wonen" fluister ik. Hij knikt klein. "Is goed maatje ik ben trots op je" fluister ik. "Hij wilt t wel proberen" zeg ik. "Is goed maatje, we gaan t gewoon proberen he en anders zijn wij altijd in je buurt" zegt Milo en wrijft over zn rug. Hij slaat de hand weg en komt weer let zn gezicht uit mn borst. Hij kijkt me aan en drukt een kusje op mn lippen. "Ahh hebben jullie" vraagt Raoul. Ik knik terwijl Matthy me bang aankijkt. "Jullie zijn echt schattig samen" zegt Milo. Ik knik en bedank ze. Aan Matthy merk ik ook meteen dat hij ontspant. Hij legt zich terug en Milo staat op. Hij geeft mij een knuffel en daarna voorzichtig Matthy een. Matthy drukt zn knuffel tegen hem aan en knuffelt terug. Koen en Raoul staan nu ook op en geven ons ook een knuffel. "Rob Roel stinkt" zegt Matthy zacht. Ik schiet in de lach en iedereen kijkt me aan. "Wat is er zo grappig maatje" vraagt Milo. "Mat vind dat je stinkt Roel" zeg ik lachend. Iedereen schiet nu in de lach en Raoul loopt naar Matthy. "Wat zei jij kleintje" zegt Raoul en begint met kietelen. "Stop Roel" hoor ik zacht alleen Raoul hoort het niet. Ik tik hem aan en zeg dat hij moet stoppen. Hij stopt en steekt zn hand op naar Matthy voor een high-five. Matthy schud zn hoofd en gaat van mn schoot af. Ik zie nog net hoe hij naar beneden loopt. "Ik zal dan contact opnemen en dan kunnen we daar heen. Ik zal alles enzo nog doorgeven" zegt Koen. Allemaal knikken we en gaan we naar beneden, waar we Matthy en Han niet zien. "Hey jongens" zegt Anton vrolijk. Iedereen begroet hem. "Waar zijn Mat en Han" vraag ik. "Mat wou even met hem praten dus die zullen zo wel weer komen" zegt Anton. Ik knik en we gaan weer aan t werk. Na een half uurtje komt Han met Matthy aan zn hand binnen. Hij heeft een glimlach op zn gezicht. Han is een stagaire bij ons. 17 en heeft zelf ook autisme dus snapt hij Mat helemaal. "Hey wat ben jij vrolijk" zeg ik als hij op mn schoot klimt. "Ik heb lekker met Han ijsje gehaald" zegt hij vrolijk. "En niks voor mij meegenomen" vraag ik. Hij schud zn hoofd en steekt zn tong uit. "Ach ja dan moet ik jou maar opeten" zeg ik. Hij schud meteen zn hoofd en rent naar Han. "Han hij wil mij opeten" hoor ik hem tegen Han zeggen. "Stoute Rob" zegt Han en bukt zich voor Matthy neer. "T was maar een grapje he maatje" zegt Han en trekt Matthy in een knuffel. Oke misschien was dit niet zo'n slim grapje. Ik zie hoe Mat op de heup van Han word gezet en ze naar mij lopen. "Volgens mij moet jij iets zeggen" zegt Han en onderdrukt een klein lachje. "Niet dat ik weet" zeg ik. Ik zie Matthy zich los halen van Han zn heup. Als dat hem is gelukt rent hij weg naar boven. "Hij vond de opmerking van je niet zo leuk" zegt Han. "Weet ik, maar ik maakte een grapje en dat zal hij toch moeten leren begrijpen" zeg ik. Han knikt. "Moet ik naar hem toe of zeg je laat hem maar even" zegt Han. "Laat hem maar even" zeg ik. Hij knikt en gaat weer verder aan t werk.

966 woorden