"Veilig in jou armen" mabbie

deel 24

27 oktober 2021 10:36

Ik word wakker geschud. "Rob maatje we hebben dalijk opnames" hoor ik volgens mij Milo zeggen. Ik open rustig mn ogen en zie Milo. "Ik kom eraan" zeg ik met mn prachtige ochtendstem. "Doe wel zachtjes Mat slaapt nog" zegt hij. Ik knik en stap uit bed. Ik druk op t licht en hoor gekreun. Oh oeps. Matthy sliep naast me. Ik druk t licht weer uit en loop naar Matthy. "Ga maar weer slapen schatje" zeg ik en druk een kusje op zn voorhoofd. Hij knikt klein en draait zich om. Ik kleed me om en loop zachtjes naar beneden. "Had je niet kunnen zeggen dat Mat naast me sliep" zeg ik zachtjes lachend tegen Milo. "Ja weet ik veel t was donker op je kamer" zegt Milo. "Owh ja" zeg ik. Iedereen gaat stuk. "Maar wat gaan we opnemen" vraag ik. "Bankzitters maken de grootste kapsalon" zegt Koen. Ik knik en we beginnen met opnemen. "Robbie" hoor ik na een half uurtje naast me. Ik kijk naar t geluid en zie Koen staan. Ik knik. Hij laat me langs hem kijken en ik zie Milo voor Matthy gehurkt staan. Ik loop er ook op af en krijg meteen een knuffel van hem. "Hij wilt niks zeggen" zegt Milo. Ik knik en til hem op. Ik loop naar de camera en laat hem zwaaien. "Ik ben zo terug jongens ga maar gewoon door" zeg ik. Ze knikken en gaan door. Ik loop naar de gang en ga op de trap zitten. "Wat is er" vraag ik. "Jullie zijn aan t opnemen en ik sliep alleen schreeuwen jullie waardoor ik wakker werd" zegt hij zacht. "Sorry maatje, maar dit durfde je niet tegen Miel te zeggen" vraag ik. Hij schud zn hoofd zacht en kantelt hem naar beneden. "Miel boos" zegt hij zacht. Ik trek hem in mn armen maar hij duwt me weg. "Waarom is Milo boos" vraag ik. Hij negeert me. "Schatje vertel even, waarom is Milo boos" zeg ik. Weer negeert hij t en staat op. "Ik ben toch ook niet boos" zeg ik. Hij staat op en loopt weg. Ik sta ook op en zie hoe hij zn kamer in loopt. Zelf loop ik naar de jongens en trek ik Milo aan zn arm ertussen uit. "Wat is er maatje" vraagt Milo bezorgd. "Mat denkt dat je boos op hem bent, maar als ik doorvraag negeert hij me" zeg ik. "Maatje je weet nog een paar weken geleden toen was hij helemaal overprikkelt t kan zijn dat dat nu weer is alleen hij t niet wilt vertellen en daarom dit soort dingen verzint" zegt Milo. Ik knik en bedank hem. "Moet ik even meegaan" vraagt hij. Ik knik en samen lopen we de kamer van Mat binnen. Als hij ons ziet staat hij op en duwt mij naar buiten waarna hij Milo ook. We lopen terug naar binnen waardoor hij t weer doet. Als we daarna toch weer naar binnen gaan stapt hij naar buiten en doet de deur achter zich dicht. We horen een deur met een klap dicht gaan en rennen beide de slaapkamer uit. "Is Mat hier" vraag ik in de woonkamer. Ze schudden beide hun hoofd. "Was t dan de voordeur die dichtging" vraagt Raoul. "Waarschijnlijk wel want we hebben geen trap gehoord" zeg ik. Ze knikken en samen lopen we naar buiten. We lopen door t dorp. Als we langs een parkje lopen besluit ik er toch heen te gaan. Langs t meertje aan t eind van t park zie ik Matthy zitten. Ik ren naar hem toe en ga naast hem zitten. "Hey wil je dit alsjeblieft niet meer doen" zeg ik. "Robbie" snikt hij. "Ja schatje" zeg ik. "T is teveel" zegt hij. "Ik denk dat als er nog iets bij komt ik echt ontplof zo vol is mn hoofd" zegt hij. "Dat is toch niet erg schatje dat snappen we allemaal en je kunt daar niks aandoen het hoort nou eenmaal bii je autisme" zeg ik. Hij knikt klein en laat zich tegen me aanvallen. "Zullen we naar de andere gaan" vraag ik. Hij schud zn hoofd. Ik lach zachtjes en sla mn arm om hem heen waarna ik over zn bovenarm wrijf. Hij staart voor zich uit en blijft stil. Hierdoor blijf ik ook stil. Je merkt aan alles dat hij daar behoefte aan heeft. Daar zitten we dan met zn 2e. Samen....

741 woorden