dzieciństwo ★

80 5 40
                                    




Heyoo, dzisiaj napiszę o dość ciekawym temacie jakim jest dzieciństwo. Każda osoba trans przeżyła je inaczej więc ja opowiem o sobie.

Ogólnie to podczas większości dzieciństwa byłem wzorową cis dziewczynką ( tak do 10 roku życia). Chodziłem w różowych sukienkach i lubiłem księżniczki. Jeśli chodzi o hobby to basen ( dwa razy w tygodniu przez chyba 5 lat), rysowanie i taniec. Bardzo normalnie, nie będę się rozwodził.

Tak około jak miałem z 10 lat, bo to wtedy zaczynamy dojrzewać i w ogóle to zaczęło mi przeszkadzać moje ciało. Nie miałem pojęcia czemu nie lubiłem go i zwalałem to na to, że jestem gruby chociaż wcale gruby nie byłem.

Nie wiem w jakim momencie przestałem lubić sukienki, czułem się w nich strasznie źle. jest jednak wyjątek. Mam dwie sukienki, które kocham nosić, ale tylko w lato i tylko na jakiś wyjazdach czyli tydzień w roku. NIE PYTAJCIE CZEMU BO NIE WIEM.

Długi czas żyłem w przeświadczeniu ,,i'm just not like other girls". Nie wiedziałem dlaczego nie lubię plotkowania, makijażu i w ogóle różnych dziewczyńskich rzeczy.

Jeśli chodzi o ubiór to chodziłem ubrany w jeansy, bluzy i swetry. Chodziłem też w topach. Ogólnie konwencja obciślejszych koszulek ( niekoniecznie krótkich) jest spoko ( szczególnie latem), ale aktualnie bez bindera nie jestem w stanie tego nosić.

W strojach kąpielowych odkąd pamiętam czuję się źle i niekomfortowo. Myślałem po prostu, że każdy tak ma. A może ma?

Jak widzicie moje nie było za bardzo ,,transowe" o ile takie słowo może mieć jakąś definicję. Chodzi mi po prostu o ,,objawy" bycia trans. Często sprawia to, że zastanawiam się nad tym, że może jestem cis i zmyślam wszystko. Bo lubiłem różne rzeczy, a teraz ,,nagle'' ich nie nawidzę. Ale czy to na prawdę zmyślanie? Przecież ,,normalne" dziewczyny nie marzą o płaskiej klatce i nie wkurza ich kiedy są odbierane kobieco. Zaimki to inna sprawa bo zaimki nie równa się płeć, ale to zaimki sprawiły, że zacząłem się zastanawiać nad swoją tożsamością i kwestionować wszystko. I w sumie to dalej nie wiem. Wszystko jest strasznie skomplikowane. Gdybym tak tylko mógł pogadać o tym z mamą...

Alex

niebinarne przemyśleniaOpowieści tętniące życiem. Odkryj je teraz