CARRYING THE SON OF COLD CEO BOSS

CHAPTER 29

CARRYING THE SON OF COLD CEO BOSS
-written by- angelica-aira writes-

:CHAPTER 29

                    //-AGATHA'S POV-//

ONE YEAR LATER.

And the plan is over.
Make his company down.
And breaking his heart.

Napasinghap ako ng hangin habang tinititigan ang mga papeles na hawak ko.

A black woman na pagmamay ari ko.
Ang mga tauhan at kliyenteng inagaw ko.
F*ck damn.

Kakaibang ngisi ang kumawala sa labi ko ng biglang tumunog ang cellphone ko, and it was manang na ikinakunot noo ko.

"Hello, manang bakit kayo napatawag?" Taka kong tanong ng tila umiiyak ito sa kaba na ikina awang ng labi ko.

"M-maam....k-kase....kase~" hindi nito magawang ituloy ng napairap ako sa hangin.

Pero kakaibang kaba na ang bumalot sa dibdib ko.

"What? Ano bang nangyayari?!" Tanong kong muli sa kaniya.

"Y-yung anak nyo po maam" garagal na usal nito na ikinataas ng noo ko.

"Oh tapos?inaano kaba ng anak ko?! May nangyari bang masama" tanong kong muli .

"Maam opo....n-nawawala po yung anak nyo" sambit nito na tuluyan ng ikinabagsak ng balikat ko.

Parang hindi ko na nagawang tapusin ang pag uusap na iyon. Kaya mabilis akong tumayo at kinuha ang ilang gamit ko. Pero nasa pintuan palang ako ng nanlaki na ang mata ko sa gulat at kaba.

"Where are you going" tanong ni Xander na lumitaw sa harapan ko.

Hindi ako makahinga, animo'y kakapusin ako sa paghinga ng dahil sa kaba...kinikilatis nito ang buo kong katawan sa bawat galaw na ikinikilos ko.

"I have an.....~" hindi ko ito natuloy ng iabot nito sa harapan ko ang isang bouquet of flower.

Tumaas ang kilay ko, at sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko ng dahan dahan nitong hinagkan ang noo ko.

And yes. It's been a week.
And he courted me. Niligawan nya ako, at sinagot ko siya at kami na ngayon. Sobrang bilis right? But it was my plan. Pero sa planong ginagawa ko, tila ako ang nagiging kabado.

Dahil sa bawat lapit nya hindi ko maiwasang kabahan, tila bumabalik sa dati ang lahat ng nararamdaman ko sa kaniya.

Kagat labi akong tinanguan siya, ayokong ipakita na may hindi magandang nangyayari. At ayokong samahan nya ako dahil baka makita nya ang anak ko.

"Love are you okay?" Tanong nitong muli na nagpataas ng noo kong kaagad umiling.

"Ahh..y-yes....may...lakad lang ako" sabi ko ng kinunutan ako nito ng noo.

"Saan? Samahan na kita" sabi nito.

"Ha? H-hindi na...kaya ko na! Maiwan kana dito okay bye" sabi ko ng bigla nitong hinablot ang braso ko, mariin niyang hinapit ang bewang ko ng walang pakundangan muling inangkin ang labi ko para halikan.

Madalas nya itong gawin simula ng sagutin ko siya. Sa bawat hawak, haplos at sa bawat halik na iyon kakaibang kakaiba sa dibdib ko.

Mabilis akong tumakbo palabas at papunta sa kotse ko para paharurutin iyon sa kung saan.

F*ck.
Yung anak ko?! Where's he.
Napabuga ako ng hangin at nagpatuloy sa pagmamaneho, tingin sa kanan at tingin sa kaliwa.

Ayoko ng mawalan pa.
And i can't take that feeling kapag may nangyaring masama sa anak ko.