Part-18

1.7K 28 3
                                        

Uni 🏡

"ဝုန်း! ဂျုန်း!"

အလုံပိတ်ဂိုဒေါင်တစ်ခုတွင်ဖြစ်သည်။သံပန်းတံခါးကိုဖွင့်လိုက်သည်နှင့်ကျယ်လောင်တဲ့မြည်သံထွက်ပေါ်လာပြီး တိတ်ဆိတ်သည့်အခန်းထဲတွင် ဖိနပ်သံတစ်ဂွက်"ကခြေလှမ်းတိုင်းကြားနေရသည်။မသုံးတာကြာပုံရသည့်ဂိုဒေါင်တွင် ပင့်ကူမျှင်များလည်းရှိပြီး အနံ့အ
သက်မှာလည်း ဖုန်နံ့သက်"သာဖြစ်သည်။

"ခွပ်!"

ထိုင်ခုံတွင်ကြိုးနဲ့ပူးချည်ခံထားသည့်သူသည်
လက်သီးတစ်ချက်ကြောင့်သတိရလာပြီး

"မင်း မင်းကဘယ်သူလဲ။ငါ့ကိုလွှတ်ပေး"

"အဟွန်း! "

တိတ်ဆိတ်နေသည့်အခြေအနေတွင် ထွက်ပေါ်လာတဲ့လှောင်ရီသံက ကြောက်စရာအတိ။မျက်နှာတွင် mask အမဲတပ်ထားသည်မို့ မည်သူမည်ဝါရယ်မသိရ။

"တောက်"''''''''''

နဘေးရှိသစ်သားတုတ်ကို တစ်တောက်"ဆွဲယူလာသံကလည်းကြောက်စရာကောင်းသည်။

"မင်း မင်းဘာလုပ်မလို့လဲ"

ထိုလူရဲ့လက်ထဲမှတုတ်မှာခုံလက်ရန်းပေါ်တွင်ကြိုးတုတ်ခံထားရသည့် လက်ဖမိုးပေါ်
ဦးတည်နေသည်မို့ ခုံပေါ်မှလူက ကြောက်လန့်တကြားတားမြစ်ကာထအော်သည်။ထိုအရာကိုဂရုမစိုက်ပဲ....

"အား!!!"

အားကုန်ရိုက်ချလိုက်သည့်ရိုက်ချက်နဲ့အတူ
တစ်ဂျွိဂျွိမြည်အောင်ကျိုးကျေသွားသည့်လက်ပိုင်ရှင်မှာတော့ ငယ်သံပါအောင်အော်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံးတစ်ဆက်"တုန်လို့နေသည်။

"မလုပ်ပါနဲ့.....တောင်း တောင်းပန်ပါတယ် အား အာ့!"

အကြောက်လွန်နေသည့်သူသည် mask တပ်ထားတဲ့လူ အနားကပ်လာသည်နှင့် ရုန်းကန်ကာတောင်းပန်၏။

"နောက်... ငါ့လူကိုမထိမိစေနဲ့"

တစ်လုံးချင်းထွက်ကျလာသည့် တားမြစ်သံ
အဆုံး တစ်ဖက်လူက သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် နောက်မဖြစ်စေရပါဘူး"

ဖြောင်း!

အပြောမတတ်သည့်ပါးစပ်ကို လက်ပြန်ဖြတ်ရိုက်ပေးလိုက်သည်။

"နောက်ဆိုတာရှိလာသေးရင် မင်းအသက်အတွက်အာမမခံဘူး"

သိုဝှက်၍သိမ်းဆည်းသောWhere stories live. Discover now