chapter 19

26 1 0
                                        

I woke up with my phone ringing, at first I tried to ignore it but then it just won't stop and it's already frustrating me.

"What is it?" I asked irritated.

"Woah woah, easy there. Did i disturb your sleep, my little sister?" I heard my brother's voice on the other line. He asked me amusingly.

"What do you think?" I boredly asked with my eyes closed. ayoko pa rin bumangon. I don't want to get up right now, I feel so tired na para bang wala akong tulog.

"I think I hit a spot." He said as I heard him laugh afterwards

"It's not funny, kuyaa!" I whined as I throw my pillow in my face so that I don't need to get up just to close the curtains. 

"You have to get up, we'll be having a family dinner with our parents later on tonight. I'm expecting you to be there, Celine."

"What? But kuya." Bigla akong napabangon sa pagkakahiga at balak sana kontrahin pa siya pero muling nagsalita si kuya.

"No buts, pupunta ka Celine." Madiin niyang turan.

"But kuya-" 

"You owe me a lot, Celi. Just give me this one and we're quits na, please cancel all your plans for tonight. I'll wait for you there."

"Kuyaaa" Tawag ko sakanya pero hindi niya ito pinansin.

"I'll send you the address, see you, Celi." And then he ended the call.

"Aughh fuck!!" I screamed on the top of my lungs and punch my pillow lots of time. "Fuck fuck fuck!!" kapag minamalas ka nga naman.

I heard some footsteps running down the hallway and my attention turned to my door when someone just came in and opened it. 

"What? what? what's wrong?" Nag-aalalang tanong niya at ipinalibot ang tingin sa kwarto ko.

"May nangyari ba? may masakit ba sayo?" Lumapit siya sa'kin at hinaplos ang leeg at noo ko para tignan kung nilalagnat ba ako o ano. Nang mapagtantong wala naman ay binawi niya ang kamay niyang kanina'y nasa noo ko lang at tinignan ako sa mata.

"Are you okay?" She asked sincerely.

Nag-iwas ako ng tingin nang bigla kong maramdaman ang pag init ng pisnge ko. What's up with her? hindi pa ba siya tapos sa ganyan niyang set up?

"I'm fine." sagot ko bago bumangon sa kama at pumunta sa damitan ko.

"I see, I'm glad then." Tanging sambit lang nito at nginitian ako sabay labas na ng kwarto.

What the heck is that?

------

"Where are you going?" Azari asked as she was sitting on the couch and playing some fortnite with her pajama on.

Dinaanan niya lang ako ng tingin at muling ibinalik ang tingin niya sa nilalaro habang kumakain ng popcorn. I don't know why she's coming home these past few weeks and most of the time dito nag iistay sa bahay, e parang nung nakaraang buwan lang ay ayaw niyang umuwi rito.

"To my mother's house, family dinner." I plainly said.

"Are you not gonna take me with you?" She asked and stared at me with her innocent eyes. I feel like she's playing with me.

"No." I said as I continued walking towards the door.

"But I'm your wife! your family will look for me." She said cockily as she keeps pushing and pushing na isama ko siya.

"My parents are the only one who knows that's I'm married and since when you became my wife, Azari?" I asked seriously, I don't know why but I'm not in the mood for her jokes right now. Masyado na akong maraming iniisip hindi niya na kailangan dagdagan pa.

"Since foreve-"

Hindi niya natapos ang sasabihin niya ng biglang mag ring ang phone ko, agad ko naman itong sinagot nang makitang si kuya ang tumatawag sa'kin.

"Where are you? you're late." I can hear that he's a little upset because of his tone. 

"I'm on my way, kuya. Pupunta ako, just wait for me."

"Fine, but be quick." He said as he ended the call.

I can't help but sighed, I'm already tired even though hindi pa 'ko nakakarating dun.

"Let me go with you."

"What?" 

"Just wait for me, magbibihis lang ako."

"I'm already late, Azari!" I whined and became even more irritated.

"Mas malalate ka kung magccommute ka, just give me 5 minutes." Turan nito bago tuluyang pumasok sa kwarto niya.

It didn't take long at lumabas na rin siya, she's wearing a black pants pairing it with white long sleeve na hindi naka button ang tatlong unang buttones and black shoes. It looks simple but elegant. 

"Let's go." She said na nakapag pabalik sa'kin sa ulirat, nang makalabas kami inabot niya sa'kin ang isang helmet bago niya isinuot ang isa pang hawak hawak niya.

"What is this for?" I asked, I'm so confused sa tagal naming magkaibigan I never know na marunong siyang magmotor at nag momotor siya? Heck.

"Use it for your head para kapag nabangga tayo may ulo ka pa rin." Pilyo nitong sagot at sumakay sa big bike niya. Nang makitang hindi ko pa sinusuot ang helmet, pinalapit niya 'ko sakanya at siya ang nagsuot nito saakin, and I don't know my heart keeps beating so fast habang inaayos niya ang pagkakasuot nito sa'kin.

Pagkatapos niya itong ayusin, inayos niya muli ang pagkakaupo niya bago ako tawagin.

"Now, get on." Sambit nito at ginawa ko naman, hindi na rin ako nakipagtalo nang sabihin niyang kumapit ako sakanya dahil higit sa ayoko pang mamatay, late na rin ako ng sobra para mag inarte.

"Fuck, slow down Azari!" pinalo ko ang braso nito nang bilisan niya lalo ang pagtakbo ng motor niya.

------

Hinubad ko ang helmet nang makarating kami sa bahay ng nanay ko, at pagbaba na pagbaba ay may lumapit sa'min para ituro sa'min ang daan, pero sinabi ko rito na wag muna kaming dalhin sa dining room at ituro muna sa'kin nito ang cr para makapag ayos ako ng make up ko, because I bet that I look like a mess right now and especially amoy usok na 'ko. 

But before going, pumunta ako sa harap ni Azari at tinignan siya.

"What?" She asked confusedly as she fixes her hair.

"No one knows thann my parents na kasal tayo, so don't you dare announce it here." Pagbabanta ko, alam ko naman na hindi niya talaga gagawin yun lalo na't hindi naman niya 'ko kinikilalang asawa but her jokes earlies won't stop bothering me.

"And why would I announce it?" She stated as she stares at me and smirked.

"Good, we had a deal then." Tanging sambit ko lang at tinalikuran na siya. 

bitch.

Iniwan ko na si Azari dahil sabi niya hahanap muna siya ng pagpaparkingan ng baby niya. Hindi na 'ko umangal at iniwan ko talaga siya, hindi naman talaga siya kasama dapat in the first place.

Pagkatapos ko mag ayos at ilugay ang buhok ko ay dumiretsyo na kami kung nasaan ang parents at mga kapatid ko. napatigil ako sa paglalakad nang makitang hindi lang pamilya ko ang nandirito kundi mga kamag anak ko rin. Napatingin ako sa direksyon kung nasaan ang kuya ko at ngumiti rito nang ngitian niya 'ko.

Napansin na nila ang pagdating ko kaya lahat sila ay tumigil sa mga pinaggagawa nila para lamang tignan ng kabuoan ko. I saw how my mom and dad shakes their heads as they looked at me up and down. Their stares screams disappoinment. 

"Finally, you're here, princess."

When Will It Be My Turn?Where stories live. Discover now