Multimedya: Derin
Bölüm Şarkısı: Emre Aydın Ses Ver(Şarkı ile okumanızı tavsiye ederim.Özellikle *** dan sonra okursanız çok güzel olur.)
Bu bölümü çok sevdiğim arkadaşım ve kuzenim 1907meri ye ithaf ediyorum. İyi okumalar...
Daha ne duruyorum?!..
Duygusallığımı üzerimden atarak telefonuma yöneldim. Biraz çabuk olduğunu düşünsemde buna aldırış etmeden rehperden kuzenim Emre yi buldum ve titreyen ellerimle arama simgesini sağa kaydırdım. Kısa bir bekleyişin ardından Emre nin yorgun sesi ile karşılaştım.
"Efendim kuzen."
"Teklifin hala geçerli mi Emre? Çünkü ben düşündüm de burada kalmakla büyük hata ediyorum."
sessizlik sonrası Emre konuşmaya başladı.
"Se.. sen ciddi misin? Geliyorsun yani öyle mi?"
gülümsediğini hissetmek çok da zor olmamıştı. Ona karşılık bende gülümseyip devam ettim.
"Yarın yola çıkarım fakat kısa bir işim var onu halledip geleceğim. Bide okuldan kaydımı sildirmem gerekecek."
tereddüt ettiği belli bir şekilde hızla atıldı. Sesinde sakinlik söz konusuydu.
"Tamam da ne işi bu? Umarım kötü birşey değildir kuzen."
"Ziyaret etmem gereken biryer var sadece. Endişelenmene gerek yok. Beni yarın havalimanından alırsın."
"Paran varmı?"
"Var. Sen beni dert etme. Yarın mesaj atarım sana, iyi geceler."
"Tamam görüşürüz."
telefonu yatağıma fırlatarak kıyafet dolabıma doğru ilerledim. Dolabın üzerinde duran iki farklı boylardaki valizlerimi aşağıya indirdim. Büyük valizimi hızlı ve bir o kadarda sessiz bir şekilde yatağıma koyup fermuarını açtım. Tüm bunları yaparken elimden geldigince ses çıkarmamaya çalışıyordum. Eğer babam öğrenirse evden dışarı adımımı atmama izin vermezdi. Tekrar dolabımın yanına gidip kapağını araladım. Bütün kıyafetlerimi özenle katlayıp valizime yerleştirdikten sonra fermuarını kapattım. Biraz daha küçük boydaki valizime ise parfüm, şarj aleti, iç çamaşırı, diş fırçası, yedek ayakkabılar vs. koyduktan sonra onu da kapatıp duvar kenarına koydum. Üzerime önceden ayırdığım pijamalarımı giyerek yorganımın altına sokuldum.
İstanbul a gidecektim. Herşeyi, herkesi arkamda bırakarak yeni bir başlangıç yapacağım. Yarın yola çıkmadan önce ziyaret etmem gereken biri vardı. Cenk...
Ona iade etmem gereken bir şey var. Artık hiçbir şekilde onun yüzünü bile görmek istemiyordum. Tamam. Annemi bilerek öldürmemiş olabilir ama annemin katili ile hala çıkmaya devam edecek kadar onu hala sevecek kadar aptal değilim.
Herşeyi geçtim, Burçin in üvey kardeşim olacağına ne demeli? Resmen annemin ölümünü bekliyormuş gibi bir hali vardı adamın. Daha bir ay bile geçmeden annemin üzerine evlenmeyi düşünüyor. 'Pislik herif' diye homurdandım.
Göz kapaklarım ağırlaşmaya başladığında telefonumu elime alarak alarm kurdum. Yarın beni yeni bir başlangıç bekliyordu. Yeni bir yaşam, yeni arkadaşlar, yeni umutlar...
Tereddüt bile etmeden onaltıncı kez alarmımı erteledim.
Biran gözlerimin büyüdüğünü farkettim.
Onaltı mı? Ne yapıyorum ben? Umarım geç olmamıştır.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
TEHLİKE
Teen Fictionİçe kapanık bir kız olan Derin i 17 yaşından sonra maceralı bir yaşam bekliyordu. Hayatta tek değer verdiği kişiyi de kaybetmişti. Artık hiçbirşeye, hiçkimseye acımıyordu. Kendine bile... Kendi ayakları üzerinde durabilecekmiydi? Bu acımasızlıklarla...
