NIMPHA || The Missing Wings

Chapter 30 - Eternal Heart

*Zhaira POV*

I was about to go to Nini's directions when I feel something strange on her. Napatingin ako sa gawi ng magulang nito ng makitang pinalibutan niya ito ng barrier niya. Tumilapon naman ang dalawang mag-asawang traydor habang may mga hawak na kakaibang kagamitan. That thing. Sumeryoso ang tingin ko sa mga ito ng makilala ang punyal na gamit nila. It's the same as the necklace I found when my grandma was murdered.

So they're planning to kill the King and Queen behind their backs? Mga duwag talaga.

Agad kong pinatamaan ng Ice ball ang dalawa ng akmang susugod pa ito sa pamilya ni Nini.

But something is off. I feel like I missed something.

"My Light!"

Napatingin naman ako sa direksiyon ni Nini ng marinig ang pagtawag dito ni Callen. What's happening?

Huli ng mapansin ko ang isang pigura na itinapon ang isang sibat patungo sa direksyon ng Prinsesa.

Kaya pala, nawala sa isip ko ang huwad na ito. So all this time they planned to kill the real princess and they did that by killing also the Royalties. Like hitting two birds in one stone, if they hit any of the two they'll surely succeed their plan.

Napahawak naman ako sa bibig ng makita ang kinahinatnan ng dalawa. Why? Bakit kailangang mangyari to? This is not what I pictured to happen. This is not what I'm expecting to be the outcome.

Agad akong nagpakawala ng mga ice shreds at pinabulusok iyon patungo sa huwad. I successfully wounded her but not to the point that it was battling with life and death. I won't be the one to end her, It must be the princess so that she'll have her revenge to this person who started all her miseries.

Napatingin ako sa prinsesa ng maramdaman ang pagkawala ng koneksyon nito sakin. It means its more worst that Sereia.

No, no, no. This is not real.

"Nimmy." Napatingin ako sa kuya nito na ngayon ay nagsisipag-unahan nang tumulo ang luha habang nakatingin sa direksiyon ni Nini.

"What happened son?"

"Nimmy, I can't feel Nimmy anymore."

Lahat sila napatingin sa prinsesang nakapikit ang mata at makikita pa ang bakas ng dugo na lumabas sa bibig nito habang yakap yakap ng mahigpit ng prinsepeng nakatadhana dito habang parehong nakatusok sa isa't-isa sa isang sibat.

Is this the perfect definition of 'Till death do us part'?

*Nimpha POV*

Where am I?

Bakit ang dilim dito?

"My Light please come back." Ani ng isang tinig. Sino yun?

"My Light I'm here. You're not alone."

"Sino ka?"

"My Light."

Napatingin naman ako sa isang mumunting liwanag na nakita ko dito sa kinaroroonan ko. Nang mahawakan ko ito ay bigla na lamang itong lumaki at naging hologram. At doon nakikita ko ang mga kaganapan sa palasyo. Nakikita ko ang sarili kong nakayakap sa Prinsepe ko. Ngunit napahawak ako sa bibig ko ng makita ang sibat na tumagos sa katawan namin.

Anong nangyari?

Bakit humantong ang lahat sa ganito?

All I can remember was that, I let out all the madness I'm feeling. I let out all the pains, anger and hatred I'm feeling to those who started my miseries and I ended up here in this dark dimension.