NIMPHA || The Missing Wings

Chapter 20 - Crystal of Truth

*Nimpha POV*

Bumungad sakin ang isang madilim na paligid at malamig na hangin. Swear nakakatakot talaga ang lugar na toh sabayan pa ng mga itim na usok na naghuhugis tao na pumapalibot pa sakin habang may kung ano-anong binubulong. Mga marites din ba sila? Lakas makabulong eh! Ayaw akong tantanan.

Binewala ko lamang ang mga ito. Somehow I find it strange kasi hindi nila ako malapitan o madikitan. Para bang may kung anong iniiwasan sila sakin ngunit umiikot-ikot parin sila paligid ko. Akmang maglalakad na ulit ako ng hindi ako makapagpatuloy dahil haharang harang ang mga ito. Nakakainis na sila ah! At dahil sa kotang-kota na ang tenga ko sa mga bulong nilang hindi ko maintindihan at nakakasagabal na sila sa mga plano ko ay seryoso kong tinitigan ang mga ito.

"Be gone." Malamig na ani ko sa mga ito. Bigla namang nawala na parang bula ang mga ito. Hay buti naman wala nang sagabal.

Nagpatuloy ako sa paglalakad. I need to atleast find my friends first and the students who were trapped here before I get the crystal of truth. They're more important than anything.

Naglakad lang ako ng naglakad. Napatigil lamang ako ng mapansing pabalik balik lamang ako ng nilalakaran. Hm, someone is playing with me.

"Face me you naughty fairy." Narinig ko pang tumatawa ito. Kung sa iba nakakakilabot pakinggan kasi parang pang witch yung tawa ngunit para sakin parang wala lang, parang sanay na ang katawan ko sa ganito hindi ko na mafeel na takot ako sa lugar na toh which is weird. Oo spooky place siya at natakot talaga ako nung unang tapak ko dito ngunit ngayon parang 0qnararamdaman kong nandito parin ang feeling na nararamdaman ko sa pixie land.

"Are you a coward?" Seryosong ani ko ulit dito. Ilang sandali lang ay tumigil ito sa pagtawa at nabalot ng katahimikan ang paligid. Napikon ata.

Bigla akong napa backflip ng may malaking halimaw ang lumabas sa kung saan. Sh*t mas malaki pa ata to kesa sakin, ang haba pa ng mga patulis nitong ngipin and swear ang pangit nito hindi bagay maging pet.

Inilabas ko ang dagger na hiniram ko kay Wana. I need to find its weak spot.

Bigla naman akong napatilapon nang matamaan ako ng buntot nito. Ang sakit! Bakit hindi niya sinabing may buntot siya?

Sumugod naman ako dito saka ito sinugatan sa paa ngunit parang wala lang ito dito dahil kusang naghihilom lamang ang sugat na ibinibigay ko.

What to do!

Napatitig naman ako sa mata nito. Wait! They're being controlled, this monster its eyes seems off. It says something.

Napahinga ako ng malalim saka tinitigan ulit ito. Okay time to use my power. Inisip kong may lalabas na vines sa ilalim ng lupa. And it came naturally, ikinulong ko doon ang halimaw nang hindi na ito makalaban pa.

This monsters are part of Pixie Land. They're just being controlled, they're all innocent. Hindi ko sila kayang saktan, this creatures here are part of Crystallia Kingdom and I love every everything in that kingdom. I'm willing to sacrifice myself just to protect the kingdom and it's people and creatures and to make them safe at all cost. Ganyan kahalaga saakin ang kahariang iyon.

Lahat ng halimaw na nakakaharap ko ay ikinukulong ko sa vines ko. Mas nahihirapan pa ako dahil mas dumadami pa sila. I need to find that Fairy, she's the one who's making fun of them and controls them.

Habang iniilagan ang atake ng mga halimaw ay ikinukulong ko naman ang iba. Pasimple pa akong napatingin sa isang direksiyon kung saan naramdaman ko ang isang presensya. Napangisi naman ako sa naisip. Gotcha! You naughty Fairy it's time for you to rest for a while.

Ikinulong ko ito sa vines ko na nilapatan ko ng nullification nang sa ganun ay hindi na nito magamit pa ang abilidad nito.

Iniwan ko sa kung saan ko ito natagpuan. No one can break that vines I created. May barrier narin iyon bilang pang protekta sa iba pang creatures na pagala-gala.