CASSIDY
Vicente Industries. nasa harapan kami ng isang malaking kumpaniya na kumpaniya ng aking ama, narito na kami at hinahanda ko naman ang sarili ko sa maaring mangyari, before i face him i let my husband to do it first, habang kinakabahan pa ako at walang ideya sa gagawin, huminga ako ng malalim ilang taon kong hinintay 'to, ilang taon ko inantay na makita muli ang ama ko at ngayon nandito na ako sa kumpaniya niya at makikita na siya, its been 24 years. ang tagal na rin ng huli kong makita si Papa, its been two decades.
two decades that passed. sa nakalipas na mahabang panahon ngayon lang ako muli magkakaroon ng pagkakataon na makilala ang ama ko, hindi ko na maalala ang mukha halos ng ama ko tinago ko yung litrato niya for a years. when mom got married i ask her na ako na magtatago ng litrato ni Dad i haven't realize i bring some of those photos with me and it was in a box i kept that sometimes i'm looking at, i miss my father i want to see him and i want to be with him.
“I did not expect to see you here, Vini. so what brings you here? for some other reasons?” i heard a man's voice na palapit sa meeting room, nakatalikod ako mula sa pinto pero naririnig ko na ang boses nila na malapit na. the company are so quiet kaya siguro naririnig ko agad ang boses nila na umaalingasaw.
i heard the door open and it close after a second. “I need to talk to you.” Vini's voice na bahagya ko tinignan, bumalik ang daretsong tingin ko. i'm too excited kaya naman ganito ako sumusulyap sa likuran.
“about what?”
“about her.”
Tumayo ako at nilapitan silang dalawa, nakatingin si Papa sa akin na may gulat sakaniyang mukha, nakatitig siya ng ilang minuto bago niya tignan si Vini, nakaupo ako habang nakikinig sakanila at nakaupo lang, they are talking something i did not cearly hear parang nagbubulungan sila sa isang gilid kaya naman hindi ganun kalinaw ang rinig ko sa sinasabi niya dito, i was sitting when they finally decided to talk serious with me.
my father, infront of me.
“Lauren...” tawag niya sa akin, hindi ako galit kung malalaman at sasabihin niya lang ang lahat sa akin, bakit? bakit niya ginawa 'yon? bakit niya kami iniwan at pinaniwala na patay na siya? bakit? anong dahilan? siguro naman may karapatan na akong malaman ang lahat ng 'yon.
humawak siya sa kamay ko at tinitigan ako sa aking mga mata. “i was weak then. your grandfather, my father threatening me he will kill you if i stay with your mother. he asked me to annul your mother.” what? so the accident, is that his plan to runaway from us? is that his plan to make us safe?
“your uncle clark help me, i was dying he and his wife took care of me. i ask them to make you and your mother think that i really died, i'm so sorry lauren. i live, away i was trying to return when i saw you got married with Vini, when the moment he met me. i was glad and happy that my little princess married a great guy.”
he sighed. “and i return for you because my father is repeating what he did to me, those threats. i will never let him repeat it with you, Lauren and i believe that my princess grown up well. you will never let your grandfather ruined you and your husband.” bahagya akong napatango, hinding-hindi ko hahayaan na sirain ni Lolo ang buhay ko ang buhay naming dalawa ni Vini.
i smiled and hug my father, ilang taon ko gusto mayakap at maramdaman sa bisig ko ang aking ama at heto siya ngayon kasama ko at kayakap ko, masaya ako. masayang masaya ako na nandito na siya na meron na akong papa, na may totoong papa na akong makakasama.
posible naman 'yon diba? ang makasama ko si Papa, all i wanted is to be with my father. i want have and feel like having a father that will take care of me, all my life i was with my mother. my mother who always there for me for those years i was thankful but i'm more thankful to see my father alive and with me.
BINABASA MO ANG
Possessive Ex Husband
Romansa5 years since the last time she saw him, 5 years since the last time they talk, 5 years since the last time they meet, 5 years since they got annuled. pero sa limang taon na iyon, may magbago kaya? magbago kaya ang nararamdaman ng dalawang taong min...
