Yarışı kazanmıştı.
Buradaki bütün arabaların sahibi oydu.
Arabasından aşağıya inerek kafasını kaldırdı ve seyircilerim olduğu tarafa baktı. Yaptığı hareketle çığlıklar yükselirken, birkaç saniye gözleriyle seyircileri taradı.
Ardından gözleri ben...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
🕯
Altı Ay Sonra;
Üzgünüm, acı sözlerim için.
Üzgünüm, seni kırdığım için.
Haklısın, bana darılsan bile, beni terk etsen bile.
Ne yapayım, ben böyleyim.
Kulağıma usulca ilişen şarkının sözleriyle birlikte masanın üzerindeki kadehi kaldırarak dudaklarıma yasladım.
Dudaklarımı aralayarak büyük bir yudumu boğazımdan mideme doğru yollarken, hissettiğim anason tadı gözlerimi kısmama neden oldu.
Boğazım rakının vermiş olduğu soğukluk ve aynı zamanda yakıcı hissiyatla birlikte kavrulmaya başlarken, gözlerimi yan tarafımdaki denize doğru çevirdim.
Muğla'ya gelmiştim.
Yaklaşık altı ay önce.
Uzun zamandır istediğim ve hayalini kurduğum bir şeydi bu. Küçük, bahçeli bir evde yaşamak ve hiçbir şey düşünmeden hayatın tadını çıkararak hayatı ağırdan almak.
Yıllar boyunca hep bir şeylerden kaçarak geçirmiştim hayatımı.
Duygularımdan, yapmak istediğim şeylerden kaçarak geçirmiştim.
Ve durup arkama baktığımda, koca bir boşluk görüyordum. Bir şeylerden kaçmak bana iyi gelmemişti.
Aksine, kendimi daha çok yıpratmama neden olmuştu.
Bazen insan kaçmamalı, olduğu yerde durmalı ve derin bir nefes alarak yüzleşmeliydi.
Acı vermesinden korkarak yüzleşmekten kaçtığımız şeyler, aslında omuzumuza daha derin bir yük bırakıyordu.
Bunu fark etmemde aylarımı almıştı.
Kıyıya vuran sakin dalgalar eşliğinde gün batımını izlemeye devam ederken, yanıma doğru gelen tanıdık adım sesleriyle birlikte hafifçe iç çektim.
Ancak gözlerimi denizden alamadım.
"Sohbetine doyum olmuyor yine."
Sungur'un sesiyle birlikte dudaklarımda ufak bir tebessüm oluşurken, camda ki yansımasından ona baktım.
Dirseklerini masaya yaslamış, kafasını hafifçe yana eğerek sakince beni izliyordu.
Benim güzel arkadaşım, beni bir gün olsun yalnız bırakmamıştı. Aradan geçen altı ayda ki en büyük destekçilerim oturduğum bu restoran, masa ve Sungurdu.
