{ Unicode }
" ယွန်းဂီတို့သားအဖကိုမျှော်နေတာလား မြေးလေး...."
အိမ်တံခါးဝကနေတစ်ဆင့် အိမ်အပြင်လမ်းကိုကြည့်နေမိတဲ့ ဂျီမင်ကို အဖိုးက လှမ်းမေးလိုက်တဲ့အသံကြောင့် ဂျီမင် ရှက်သွားမိလေတယ် ။
" မဟုတ်ပါဘူး အဖိုးရဲ့...."
" မြေးနဲ့အဖိုးနဲ့ အတူနေနေကြတာ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်နေပါပြီကွယ် ငါ့မြေးစိတ်ကို ကောင်းကောင်းဖတ်တတ်နေပါပြီ...."
အဖိုးပြောတဲ့စကားတွေကမှန်နေတာကြောင့် ဂျီမင် ဆက်မငြင်းနိုင်တော့ပေ ။ ဂျီမင် အိမ်ပေါက်ဝမှာရပ်နေရာကနေ အဖိုးထိုင်နေသည့်ခုံနားသွားထိုင်လိုက်ပြီး အဖိုးရဲ့ပေါင်ပေါ်မှာ ခေါင်းမှီလိုက်တော့ အဖိုးက သူ့ဆံပင်တွေကို လက်နဲ့အသာပွတ်သပ်ပေးလေတယ် ။
" အဖိုး ကျွန်တော် ကိုကို့ကိုစိတ်ဆိုးပြေသင့်ပြီလားဟင်...."
" ပြေသင့်ပါပြီကွယ်.... ယွန်းဂီ ရှင်းပြတာကို မြေးလည်းကြားတာပဲကို သူ မလာချင်တာမဟုတ်ပဲ လာရင်းနဲ့လမ်းကနေပြန်လှည့်သွားရတာလေကွယ်...."
" ဒါပေမယ့် ကိုကိုက ကျွန်တော့်ထပ် တခြားသူကို အရေးပိုထားသလို ခံစားရတယ်...."
" ဒါကျတော့ မြေးက အတ္တကြီးတာဖြစ်သွားပြီလေ......ယွန်းဂီကို မြေးတစ်ယောက်တည်း ပိုင်ဆိုင်လို့ချစ်လို့ရတာမှမဟုတ်တာကွဲ့.... မဟုတ်ဘူးလား... ပြီးတော့ ယွန်းဂီအတွက် မြေးကအရေးပါတာပဲလေ.... မြေးကိုသာ ဂရုမစိုက်ရင် သူ လိုက်ရှာနေပါ့မလား...."
အဖိုးရဲ့စကားတွေကြားတော့ ဂျီမင် ရင်ထဲက မကြည်လင်မှုတွေ လျော့ပါးသွားရလေတယ် ။ အဖိုးပြောတာလည်းမှန်နေတယ်လေ ။ ကိုကို့ကို ဂျီမင် တစ်ယောက်တည်း အပိုင်လိုချင်လို့မှမရပဲ ။ အရင်က မေတ္တာငတ်နေတဲ့ သူ့အတွက် ကိုကိုကဂရုစိုက်ပေးတာကြောင့် သူလောဘကြီးခဲ့မိတယ်လေ ။
ကိုကိုက သူ့တစ်ယောက်အတွက်ပဲဖြစ်ရမယ်လို့ ဂျီမင် တွေးခဲ့မိတယ် ။ အခုဆိုရင် ကိုကို့မှာ သူ့ရဲ့သွေးသားလေး ဂီဝန်လည်းရှိနေပြီလေ ။ ဂျီမင် ထပ်ပြီး အတ္တကြီးဖို့မကောင်းတော့ဘူးဆိုတာ နားလည်လိုက်မိတယ် ။
VOCÊ ESTÁ LENDO
Forever Love
Fanficအချိန်တွေဘယ်လောက်ပဲကြာသွားပါစေ ကျွန်တော်တို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ချစ်တဲ့အချစ်တွေက ပျက်စီးသွားမှာမဟုတ်ပါဘူး အခ်ိန္ေတြဘယ္ေလာက္ပဲၾကာသြားပါေစ ကြၽန္ေတာ္တို႔ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ခ်စ္တဲ့အခ်စ္ေတြက ပ်က္စီးသြားမွာမဟုတ္ပါဘူး
