safe & sound | aslaz

10

Ballarım bu bölümde bazı tıbbi olaylar yaşandı mantıksız olduysa kusura bakmayın yabanideki gibi yaptım valla hahdahhahaha

Umarım seversiniz keyifli okumalar. 💙

---------------------------------------------------------

''Abi nolur yardım et.'' Asi çaprazında duran Adem'in koluna yapıştı. Diğer koluyla Alaz'a sarılıyordu. ''Lütfen bir şey yap. Ölmesin lütfen.''

Adem'in yıllar sonra duyduğu abi kelimesinin şokunu atlatması birkaç saniye sürdü. ''Bekle arabanın anahtarını alıp geliyorum. Hastaneye gidelim.''

Asi kafasını sallarken Alaz Adem'in diğer koluna yapıştı. ''Hastane olmaz.''

''Başka şansımız yok ki-''

''Başını belaya sokmuş demek ki,'' dedi Asi sertçe. ''Yoksa buraya gelene kadar hastaneye giderdi zaten.''

Adem yine birkaç saniye duraksadı ve başka çaresi kalmadığı için Alaz'ın koluna girerek kardeşiyle beraber adamı içeri taşıdı. Kısaca ''Benim odama gidelim,'' dedi ve üçü Adem'in odasına geçtiler. Alaz'ı yatağa bıraktıkları an Alaz acıyla inledi. Asi yatağa çıkarak Alaz'ın diğer tarafına geçti.

''Oğlum böyle şey mi olur?'' diyerek araya girdi Elmas. Bütün aile Adem'in odasında toplanmıştı. ''Başı belaya girdiyse de bu devletin polisi var doktoru var. Bıçaklanan adama ne yapalım biz-''

''Hastane olmaz,'' dedi Alaz bir kez daha. Konuşurken çok zorlandığı için cümlesi biter bitmez acıyla yüzünü buruşturdu.

Asi en başından beri durduğu yerden kımıldayamıyordu. Alaz'ın kendi tarafında duran elini sımsıkı tuttu. Diğer eliyle de saçlarını okşamaya başladı. ''Tamam korkma. Hastane yok. Sana bir şey olmasına asla izin vermem.'' Asi tekrar Adem'e döndü. ''Ne olur bir şey yap. Tanıdığınız bir doktor falan yok mu?''

Adem Tuba'ya kısa bir bakış attı ancak Asi buna anlam veremedi. ''Tıp okuyan bir arkadaşım var,'' dedi Tuba. ''Dördüncü sınıf. O yapabilir sanırım.''

''Çağır öyleyse,'' dedi Asi neredeyse bağırarak. ''Çağır hemen gelsin. Gerekirse ışınlansın ama hemen burada olsun.''

''Sen tıp okuyan birini nereden tanıyorsun ki?''

Tuba babasına cevap vermeye hazırlanırken Asi araya girdi. ''Derdimiz bu mu şimdi?'' Sesini yükseltmemek için uğraşmıyordu bile. Tekrar Tuba'ya döndü. ''Bakmasana öyle. Çağır gelsin hadi.''

Tuba kafasını sallayıp odadan çıktı ve Asi tekrar Alaz'a döndü. Saçlarını okşarken gözünden bir damla yaş süzüldü. Alaz boştaki elini havaya kaldırıp baş parmağıyla Asi'nin gözyaşını sildi. ''Ağlama. Ağlarsan kalkar giderim.''

''Tamam ağlamıyorum.'' Asi burnunu çekerek gözlerine hücum eden yaşları durdurmaya çalıştı. ''Dayak da yemişsin. Kim yaptı sana bunu Alaz?''

Alaz cevap vermemeyi seçince Asi üstelemedi. Alaz tepesinde dikilen Adem'e döndü. ''Gidecek başka yerim yoktu.'' Kapıda duran Bekir ve Elmas'a baktı. ''Sizi korkutmak istemezdim.''

''Korktuk tabi ki,'' dedi Elmas. ''Oğlum bak laf dinle. Kız öğrenciymiş, çok kan kaybedersen nasıl müdahale edecek? Evde olur mu bu iş?''

Asi korkuyla Alaz'a dönünce Alaz elini kızın koluna koydu. ''Korkma. Tıp okuyormuş işte. Halledebilir.''

O esnada Tuba odaya girdi. ''Aradım. Geliyor.''

''Uzak mı evi? Çabuk gelir mi?''

''Yakın evi. Gelir birazdan abla.''