safe & sound | aslaz

22

Ballarım selamlar. Bu bölümde bizim yavru kuşların ilk sevişmesi var ancak tahmin edersiniz ki karakterlerin eski yaşadıklarından ve hikayenin havasından ötürü okurken öyle ağzınızın suyu akacak bir smut yok daha soft bir bölüm oldu yani - baştan beklentinizi düşük tutmanız açısından bunu belirtmek istedim. 

Keyifli okumalar. 💙

-------------------------------------------------------------------

Asi ve Alaz'ı aldıkları büyük kararın heyecanı sararken yılbaşına da iki gün kalmıştı. Asi bu yıl her zamanki gibi kardeşleriyle kutlamayı düşünmüyordu – Alaz'la henüz kendisinin de haberinin olmadığı bambaşka planları vardı çünkü.

Terapi sonrası doktorunun yanından çıkarken yüzü gülüyordu. Terapiye başladığından beri kendisindeki gözle görülür değişimin o da farkındaydı ve bugün daha önce yapmadığı bir şeyi yaparak dönüşte toplu taşımayı kullanacaktı.

Mahallesine giden otobüsün geçtiği durağa ilerleyip durdu ve heyecanla beklemeye başladı. Bir tane otobüs geldiğinde penceresinden içeriyi gözlerken kaşlarını çattı çünkü çok kalabalıktı. Hayatta binemezdi buna.

Çantasının sapını sımsıkı tutarak diğerini beklemeye başladı ve yaklaşık yarım saat sonra yine otobüs geldi. Bu ondan daha sakin duruyordu ve usulca kapıya yönelirken derin bir nefes aldı. Merdivene adımını atacağı sırada arkasındaki kişinin omuz atıp yanından geçmesiyle yerinden sıçradı ve kendini telaşla yan tarafa attı. Girdiği şoktan çıkana kadar bu otobüs de dolmuştu zaten.

''Binecek misin?'' dedi şoför sabırsızlıkla.

Asi'nin kalbi sıkışırken kafasını iki yana salladı. Otobüs hızla durağı terk ettiğinde ise oflayarak geri dönüp durağın koltuğuna oturdu.

Yine yarım saat sonra yeni bir otobüs geldi ama bu ondan daha doluydu. Mızmızlanarak ayağını yere vurup telefonundaki saate baktı. Gereksiz yere o kadar oyalanmıştı ki bu otobüse binme sevdasından pişman oldu. Bir an önce evine gitmek istiyordu.

Sıkıntıyla oflayıp taksiye binmeye karar verdi ve durağın biraz daha ötesine yürüdü. Ancak bu sefer de durdurmaya çalıştığı her taksi dolu geliyordu ve biraz da böyle oyalandı. Gerginlikten ve panikten gözleri dolarken elindeki telefon çaldı ve Alaz'ın aradığını görünce anında cevapladı.

''Bitanem ne yapıyorsun? Gittin mi eve?''

''Gidemedim Alaz.''

Asi'nin sesinin titrediğini fark eden Alaz telaşla ''Ne oldu Asi?'' dedi. ''Bir şey mi oldu? Neden ağlıyorsun sen?''

''Otobüse binecektim ama binemedim. Hepsi o kadar dolu geldi ki... Sonra taksi beklemeye başladım ama bu saatte bulamıyorum işte!''

''Hemen geliyorum,'' dedi Alaz. ''Hastanenin oradaki duraklarda mısın? Birazdan orada olurum.''

''Ama Alaz mesainin bitimine var daha-''

''Boş ver sen onu. Geliyorum balım.''

Asi minnetle gülümserken rahatlayarak derin bir nefes aldı. ''Teşekkür ederim aşkım.''

''Ne demek bebeğim. Sen hiç korkma tamam mı? Hemen geliyorum ben.''

''Alaz dikkatli sür,'' dedi Asi panikle. Alaz'ın kendisi için korktuğu belliydi ve o telaşla arabayı hızlı sürmesini istemiyordu. ''Bekliyorum ben zaten. Korkmuyorum da. Dikkatli gel.''

''Peki bitanem.'' Asi telefonu kapattıktan sonra geride kalan durağa yürüyerek koltuğa oturdu. Bir yarım saat daha beklemişti ki Alaz'ın şirket arabası yolun başından görününce rahatlayarak derin bir nefes aldı ve ayağa kalktı. Alaz da Asi'yi hemen görmüştü ki arabayı park etti ve inip Asi'ye doğru koştu ve kızı kollarına aldı. ''İyi misin bitanem?''