safe & sound | aslaz

13

Ballarım selam. Bu bölümde Asi ve Alaz'ın geçmişte başlarına neler geldiğini öğreneceksiniz. Kimsenin tetiklenmemesi açısından olabildiğinde yüzeysel anlattım ama yine de okurken rahatsız olmamanız için önden uyarmak istedim.

Keyifli okumalar. 💙

--------------------------------------------------------------------

''Asi hiçbir şey sorma dedin ama böyle durmadan ağladığın için aklıma bin türlü şey geliyor.'' Alaz evinin koltuğunda bir köşeye sinip sessizce ağlayan Asi'nin saçlarını okşarken dayanamayıp ne olduğunu sorma ihtiyacı hissetmişti artık. Sokak ortasındaki karşılaşmalarından bir süre sonra Alaz Asi'ye evine gitmeyi teklif etmişti ve Asi de itiraz etmemişti. ''Kim ne yaptı sana? Kim yaktı canını? Ailenle mi sorun yaşadın yine?''

''Yine.'' Asi yüz ifadesine tezat oluşturacak şekilde gülmeye başlayınca Alaz daha da telaşlandı. ''Canım ailem yine ne yaptı acaba?''

''Asi beni korkutuyorsun artık. Anlat bak söz veriyorum olay çıkarmayacağım.'' Alaz bir eliyle Asi'nin kucağındaki ellerini sardı. ''Hadi söyle ne olduğunu.''

''Alaz seni evlatlık aldıklarında ne olmuştu?'' Alaz'ın yüzü tokat yemiş gibi çarpılırken Asi cümlenin sonuna istemezsen anlatma gibi bir şey ekleme ihtiyacı hissetmedi çünkü her ne olduysa öğrenmek istiyordu artık.

Alaz biraz düşündükten sonra bir şey demeden yerinden kalktı. Asi'nin karşısına dikilip kazağını çıkardı ve Asi Alaz'ın vücudunu incelemeye başladı. Görünürde geçen günlerde bıçaklandığı yerdeki dikiş izinden başka bir şey yoktu. Sonra Alaz arkasını döndü ve Asi sırtında iki tane kesik izi olduğunu fark etti.

''Organ mafyasıymış,'' dedi Alaz arkasını dönmeden. ''Böbreklerimi almak niyetindeymiş.'' Asi ikisini de aldılarsa nasıl yaşadığını sormak istedi ancak Alaz kafasındaki soruyu cevapladı. ''İkinciyi alamadan biri beni kurtardı.''

Asi elini uzatıp parmaklarının ucuyla ize dokundu. Dokunur dokunmaz da tekrar hıçkırarak ağlamaya başladı. Asi'nin ağlama sesini duyan Alaz hızla kıza doğru döndü ve yanına oturdu. ''Özür dilerim,'' dedi Asi Alaz'ın kolları arasına girerken. ''Anlat diye ısrar etmemeliydim. Çok özür dilerim.''

''Sorun yok güzelim.'' Alaz Asi'ye sımsıkı sarılırken kızı yatıştırmaya çalıştı. ''Zaten bir gün anlatacaktım. Özür dilemesi gereken sen değilsin.''

Asi Alaz'ın kollarında ağlamaya devam ederken bir eliyle adamın saçlarını diğer eliyle vücudunu okşamaya başladı. Bu olay yeni olmamasına rağmen Alaz'ın canı yine yanar mı korkusuyla yavaş ve nazik hareketlerle okşuyordu. Bir süre sonra kafasını kaldırdı ve ellerini Alaz'ın omuzlarına koyup yüzüne baktı. ''Kim kurtardı seni? Zafer Demirhan mı?''

Alaz duyduğu isimle kaşlarını çattı. ''Sen nereden tanıyorsun onu?''

Asi bir elini Alaz'ın omzundan çekip gözyaşlarını sildi. ''Beni o kaçırmış Alaz.'' Alaz'ın ağzı hayretle açık kalırken Asi anlatmaya devam etti. ''Onun yanından geliyorum hatta. Bana bazı şeyler anlattı.''

''Ne anlattı?''

''Beni o kaçırmış çünkü kendi çocuğu yokmuş ve bir varise ihtiyacı varmış. Sonra hapse girecek diye beni bırakmak zorunda kalmış. Anlattığına göre onun yanında çok mutluymuşum ve birkaç yıl onunla yaşamışım.''

''İyi de bu çok saçma,'' dedi Alaz. ''Adem kaçırıldığında 6 yaşında olduğunu söylemişti. Kendi aileni bilmeyecek kadar küçük bir yaş değil yani. Benim bir ailem var onların yanına gitmek istiyorum demeden onunla mutlu mesut yaşamaya mı başlamışsın yani?''