safe & sound | aslaz

20

Çookk uzun bir aradan sonra merhaba. Öncelikle 1 aydır sabırla bekleyen ve hala okumak isteyenlerden özür diliyor ve teşekkür ediyorum. Yeni bir hikaye yazmaya başladım ama buna bölüm atmamamın bununla asla alakası yok tamamen bu hikayeye olan ilhamımı kaybetmemle alakalıydı. Umarım bir daha bu kadar uzun süre bölüm yazamamazlık yapmam. 

Keyifli okumalar. 💙

------------------------------------------------------------

''Zafer Demirhan'la alakanız nedir?''

''Ben çocukken beni kaçırmış,'' dedi Asi polis memuruna. ''Kaçırdıktan birkaç yıl sonra da geri bırakmış çünkü hapse girmiş. Gerçi anlattığına göre beni kaçırmasını ben istemişim... Beni biyolojik ailemden kurtarmasını istemişim. Ben tüm bunları yeni öğrendim. Hiçbirini hatırlamıyorum.''

''Beni kaçırmasını ben istemişim ne demek oluyor?''

Asi derin bir nefes alma ihtiyacı hissetti. ''Çocukken benim bir beşik kertmem varmış. Ben de Zafer'in yanında çalışan bir kadına ağlayarak bana yardım edin demişim. O da beni kaçırmış. Dediğine göre yanında çok mutluymuşum ama beni bırakmak zorunda kalmış işte.''

''Peki sizi bulduğumuzda yanında zorla mı tutuyordu?''

''Beni Alaz'a zarar vermekle tehdit ediyordu. O yüzden yanında kalıyordum birkaç gündür.'' Asi söyledikleri yazılana kadar bekleyip sonrasında diğer detayları eklemeye karar verdi. ''Bana hasta olduğunu ve öleceğini söyledi. Ölmeden önce tüm işlerini ve mal varlığını Alaz'la bana bırakmak istiyormuş. Biraz da o yüzden bizi yanında tutuyordu.'' Asi yanlış anlaşılmaktan korkarak telaşla yükseldi. ''Biz bunu kabul etmedik tabii. İkimiz de istemediğimizi söyledik. O yüzden bizi tehdit ederek yanında tutuyordu. Daha önce de Alaz'ı bıçaklamıştı zaten. Yine aynısını yapmasından korktuğum için evinde kalıyordum.''

''Alaz'la nasıl bir ilişkiniz var peki? Zamanında onu da mı kaçırmış?''

Asi Alaz'la ilişkilerini nasıl tarif edeceğini bilemedi bir an. ''Alaz benim erkek arkadaşım,'' dedi sonunda. ''Hayır onu kaçırmamış. Tam aksine Alaz'ın organlarını çalıyorlarmış ve onu kurtarmış. O şekilde tanışmışlar.''

''İkinize karşı ne kadar iyiymiş gerçekten.''

Asi bu çıkarımın ne anlama geldiğini bilemedi. ''Oradan bakınca öyle durduğunun farkındayım ama tüm bu iyilikleri kendi çıkarı için yapmış.'' Asi iyilik derken iki elinin orta ve işaret parmaklarını havaya kaldırıp tırnak işareti yapmıştı. ''O yüzden bize karşı iyi kalpli birisi olarak yorumlamazdım sanırım.''

''Eklemek istediğiniz başka bir şey var mı?''

Asi kafasını iki yana salladı. ''Beni de hapse mi atacaksınız?''

Polis gülümsedi. ''Hayır tabii ki. Zaten Zafer de sizin işlerine dahil olmadığınızı söylemişti. Korkmanızı gerektirecek bir şey yok. Birazdan çıkacaksınız.''

Asi korkuyla polise döndü. ''Alaz peki?'' Eğer Zafer Alaz'ın torbacılık yaptığını söylerse – ki Asi elinde buna dair kanıtlar olduğundan ve adamın kullanmaktan çekinmeyeceğinden emindi – Alaz'ın kendisi gibi sadece bir ifade verip çıkamayacağını biliyordu. ''Ona ne olacak? O hapse girecek mi?''

''Onun da ifadesi alınıyor. Bitince çıkar.''

Polis memuru odadan çıkarken başka bir polis kendisinin de çıkabileceğini söyledi. Asi odadan çıktığı anda gözleri kendisini bekleyen Yaman ve Cesur'u buldu. İkili hızla yanına gelip genç kızı kollarına aldılar. ''İyi misin Asi?''