safe & sound | aslaz

28

Yine gerçek hayattaki resmi mevzulara inanılmaz uyduğuma inandığım bir bölümden selamlar. Umarım seversiniz keyifli okumalar. 💙

----------------------–----------------------------------------

Hislerinin karmaşasıyla koşarak kapıya gitti Alaz. Kollarını uzatıp bebeği alırken ''Asi?'' diyebildi sadece. ''Geri getirmişsin onu.''

''Kıyamadım.'' Asi'nin gözünden akan yaşlara Alaz da eşlik etti. ''Onu uzatıp veremedim bir türlü. Dakikalarca kaldım orada ama kucağımdan bırakamadım sanki.''

Alaz öne atılıp boştaki kolunu sevgilisine sardı. ''Teşekkür ederim sevgilim. Sen bu dünyadaki en müthiş şeysin-''

''Konuşacağız ama,'' dedi Asi Alaz'ın kollarından çıkıp. ''Şartlarım var.''

''Ne diyorsan kabul. Onu göndermeyerek dünyaları verdin bana.''

Asi elinin tersiyle yanaklarını kuruladı ve Alaz'ın elini tutup koltuğa oturttu. Kendisi de karşısına geçerken Alaz sanki bebek çok uzaktan gelmiş gibi uzun uzun sarıldı ona.

''Her şeyi usulüne göre yapacağız,'' diyerek lafa başladı Asi. ''Hiç kimseye söylemeden onu bu evde büyüteceğiz gibi bir durum olmayacak.''

''Ama onu vermeye kıyamadığını söylemiştin-''

''Polise gideceğiz önce.'' Alaz belli etmemeye çalışsa da gözlerini devirdi. ''Bu bebek iki gün önce kapımıza bırakıldı ve belki ailesi fikrini değiştirip gelir diye bekledik diyeceğiz.''

Alaz hiç içine sinmese de kafasını salladı.

''Eğer ailesini bulurlarsa ve onlar da kesin olarak istemiyoruz derlerse onu evlat edineceğiz.'' Alaz sevinçle yerinde doğrulunca Asi de ona gülümsedi. ''Hemen evlenmemiz gerekiyor ama – yine de Neslihan'dan yardım falan isteyebiliriz belki araya birilerini sokar bilmiyorum.''

''Asi ben evliliğimizin böyle aceleye gelmesini istemiyorum-''

''Ne aceleye gelmesi? İkimiz de birbirimize aşığız ve evlenmek istiyoruz zaten – birkaç ay sonra olacağına hemen olsun. Üstelik aceleye gelirse bile iyi bir amaç uğruna aceleye gelecek.''

Alaz kucağındaki çocuğu nazikçe yere oturtup sevgilisine iyice sokuldu. ''Seni çok seviyorum.'' Asi'nin yanağını kavrayıp diğer yanağına kokulu bir öpücük kondurdu. ''Sana neden bu kadar aşık olduğumu her geçen gün daha iyi anlıyorum.''

''Ben de seni çok seviyorum bebeğim.''

''Hemen dışarı çıkıp onun için alışveriş yapalım!''

Asi kaşlarını çatarak yerinde doğruldu. ''Alaz sen benim söylediklerimi dinlemiyor musun?''

''Dinliyorum sevgilim – ailesi kesin olarak istemezse bizde kalsın dedin ve gerçekçi olalım ben o insanların iki günde fikir değiştirdiğini sanmıyorum.'' Alaz yere eğilip kediyle oynayan bebeğin saçlarını öptü. ''Bu da demek oluyor ki bu fıstık bizimle kalıyor.''

''Alaz nasıl yapacağız?'' dedi Asi karamsarlıkla. ''Tamam ben de ona çok alıştım ve burada kalmasını çok istiyorum ama becerebilecek miyiz sence? Ebeveynlikten bihaberiz ikimiz de.''

''Annenlere sorarız.''

Asi tek kaşını havaya kaldırınca Alaz dayanamayıp kahkaha attı. ''Şaka yapıyorum tabii ki. Yani sorarız ama yine bildiğimizi okuruz işte.''

''Ona iyi bakamazsak ya da başına bir şey falan gelirse aklımı oynatırım ben-''

''Aşkım hemen felaket senaryolarına başladın.'' Alaz uzanıp sevgilisinin elini tuttu. ''Elbette hatalar yapacağız ama bu hataları yapmadan kaygı etmenin ne faydası var? Bırak hatayı yapınca düşünelim.''