safe & sound | aslaz

14

Alaz içine sinmeyerek de olsa Asi'nin biyolojik ailesinin kucağına bombayı bıraktıktan sonra Asi'nin peşine takıldı. Konuşmakla oyalandığı için kızın görüş alanına girmesi için biraz yürümesi gerekti. Asi'yi gördüğünde Yaman'ın yanında duvar dibine çöküp ağladığını fark etti. Koşarak yanına giderken aynı anda Asi yerinden fırlayarak yandaki çöp kovasına yöneldi ve kusmaya başladı.

''Stres olduğunda midesine vurur böyle,'' dedi Yaman.

Alaz Asi'nin yanına geçip elini sırtına koydu ve Yaman'a döndü. ''Şu arka sokakta bakkal vardı oradan su alıp gelsene.''

Yaman kafasını sallayıp yanlarından ayrıldı. Alaz tekrar Asi'ye döndü. ''Rahatla güzelim.'' Sırtını sıvazlamaya başladı. ''Konuştuk bitti işte. Onları bir daha görmek zorunda bile değilsin.''

''Keşke hiç sormasaydım,'' dedi Asi gözyaşlarının arasında.

''En kötü sonuç bile belirsizlikten iyidir Asi. Doğrusunu öğrendin işte. Ona göre hareket edersin artık.''

Asi bir şey demeden kafasını sallarken yerinde doğruldu. Gün içerisinde en son sabah yemek yediği için midesinde pek bir şey kalmamıştı zaten. Yaman hızla yanlarına gelirken su şişesinin kapağını açıp Asi'ye uzattı. Asi sudan birkaç yudum içtikten sonra Alaz şişeyi eline aldı ve avcuna bir miktar su döktükten sonra Asi'nin yüzünü yıkadı. ''Rahatladın mı biraz?'' Asi yine hiçbir şey demeden kafasını salladı. ''Hadi eve gidelim o zaman.''

''Sana mı gideceksiniz?''

Alaz tekrar Asi'ye döndü. ''Bana gelmek ister misin?''

Asi usulca kafasını salladı. ''Eğer senin için de sorun olmayacaksa-''

''Sormadın sayıyorum.'' Alaz Asi'nin koluna girerek yürümeye başladı. ''Giderken yiyecek bir şeyler alalım. Ne seversin bakalım?''

''Alaz hiçbir şey yiyesim yok-''

''Asi lütfen. Yediklerini de çıkardın zaten. Yapma böyle.''

''Dönere bayılır,'' diye lafa girdi Yaman. ''Döner al sen ona.''

Alaz Yaman'a göz kırptıktan sonra adımlarını hızlandırdı. Asi'nin sevdiği yerden ikisi için döner dürümü aldıktan sonra eve doğru yola koyuldular. ''Evdekilere bir şey anlatma,'' dedi Asi Yaman'a kapıya geldiklerinde. ''Onların da canı sıkılmasın şimdi. Hem Zafer'in derdi ne tam olarak bilmiyoruz. Ne kadar az insan bilirse o kadar iyi.''

Yaman itiraz etmeden onayladı. ''İstersen bize gidebiliriz Asi. Kapıya dayanırlarsa ben göndermesini bilirim-''

Alaz mızmızlanarak ''Hayır ya,'' diye araya girdi. ''Benimle kalsın işte. Karışma sen.''

Asi kıkırdarken Yaman gözlerini devirdi. ''Size gelirsem evdekiler anlar Yaman. Şimdilik burada kalayım.''

''Bir şey olursa bana hemen haber verin.'' Asi ve Alaz Yaman'ı onayladıktan sonra yolcu ettiler.

Eve geçtiklerinde Alaz yemeğin yanında içmek için ayran yaparken Asi de sessizce onu izliyordu. ''Bakmalara doyamadın yine,'' dedi Alaz arkasını dönmeden.

''Ne münasebet.'' Asi sandalyedeki oturuşunu düzeltip masaya döndü. ''İftira atma. Masayı izliyorum ben.''

''Boş masayı?'' Alaz elindeki iki bardak ve bir sürahiyi masaya koydu ve kendisi de sandalyeye oturdu. Asi Alaz'a dil çıkarıp ayranları doldurmaya başladı. İkili sessizce yemeklerini yedikten sonra Alaz Asi'yi odasına götürüp kıyafet dolabının önüne geçti. Etiketli bir pijama takımı çıkarırken Asi de ona bakıyordu. ''Bunları belki gelirsin diye senin için aldım... Dar veya bol gelirse iade ederiz ama bedeni tutturduğumu tahmin ediyorum.''