safe & sound | aslaz

23

Asi gözlerini açtığında Alaz'la bedenleri adeta iç içe geçmiş bir şekilde buldu kendini. Bacaklarını birbirlerine dolamışlardı ve kollarını da Alaz'ın boynuna sarmıştı. Alaz'ın kolları ise beline sarılmıştı ve yüzleri de birbirine çok yakındı.

Alaz sırıtarak kendisini izliyordu ve konumlarını fark edince kendisi de aynı şekilde gülümsedi. ''Günaydın aşkım!''

Asi de aynı şekilde karşılık verdikten sonra elini Alaz'ın yanağına koydu. Dudağına ufak bir öpücük verirken Alaz da çıplak vücudunun üşümemesi için daha çok sardı.

''İyi misin?'' dedi Alaz. ''Nasıl hissediyorsun kendini?''

''Harika,'' dedi Asi iç çekerek. ''Çok naziktin – çok güzel bir geceydi. Çok iyi hissediyorum tabii ki.''

Alaz gururla gülümseyerek Asi'nin alnına bir öpücük kondurdu. ''Sen de çok güzeldin.''

''Yeni yılın kutlu olsun bu arada. Tam 12'de söylemem gerekiyordu gerçi.''

Alaz dudaklarını büzdü. ''Baya dikkatin dağınıktı. Sorun yok canım.''

Asi kıkırdayarak Alaz'ın kafasına hafifçe vurdu. ''Hadi kalk bana o sevdiğim omletten yapacaksın daha.''

Alaz dudaklarını daha da büzerek kafasını geriye attı. ''Birazcık daha yatsak? Lütfen lütfen lütfen.''

''Çok şapşalsın farkında mısın?''

Alaz kafasını sallarken Asi'yi belinden tutarak kucağına çekti ve bacaklarının arasına yerleştirdi. Parmak uçlarını usulca çıplak sırtında gezdirirken Asi'nin gözleri koyulaşmıştı. Alaz'ın çenesini kavrayıp dudaklarına bir öpücük kondurduktan sonra alt dudağını dişleyerek çekiştirdi.

''Ahhh!'' diyerek geri çekildi Alaz. Asi ise kıkırdayarak onu izliyordu. ''Acıdı ya!''

''Pardon ya istemeyerek oldu.''

Alaz ben sana yapacağımı biliyorum dercesine kafasını sallayıp Asi'yi ters çevirdi ve üstüne çıktı. Asi Alaz kendisini kucağına alır almaz hissettiği varlığın gitgide büyüdüğünü hissederken zaferle sırıttı. Alaz dudaklarını birleştirdikten sonra ikilinin yataktan çıkıp güne başlaması biraz zaman almıştı.

*

''Çocukların kalacağı yerin buraya yapılmasını istiyorum,'' dedi Asi cehennemin dibine doğru giderken. ''Hem bildikleri bir yer olduğu için daha çok rahat ederler.''

Alaz kafasıyla onayladı. ''Hatırlıyor musun bir ara buraya birkaç tane dallama gelmişti konumu çok güzel bina dikeceğiz diye...'' Asi hatırladığını belirtircesine kafasını salladı. ''Çocuklar direnip postalamıştı hepsini buradan.''

Asi gururla gülümsedi. ''Hatırlamaz olur muyum? Çok da iyi yapmışlardı.''

''Bunu bizim yapacağımızı duyunca çok mutlu olurlar ama.''

''Biz onların rahat edebileceği bir yer yapacağız. O yüzden aynı şey değil.''

''Köpürme hemen prenses,'' dedi Alaz gülerek. ''Ben de aynısını söylüyorum zaten.''

Asi kafasını sallarken cehennemin dibine varmışlardı. Ellerindeki poşetleri gören gençler ve çocuklar hızla yanlarına gelirken Asi ve Alaz da gördükleri ilk masaya doğru ilerlediler. Çocuklara yiyecek ve içecek getirmişlerdi.

Çocuklar yemeklerini yerken Asi fazla detaya girmeyerek kendisine ve Alaz'a bir yerden miras kaldığını ve rahat edebilmeleri için kendilerine bir yer yaptıracağını söyledi. Çocukların hepsi buna çok mutlu olurken Asi bu tepkiyle rahatlayarak Alaz'a baktı.