ජිමිනි මූනට වැටුනු ඉර එලිය නිසා බාගෙට ඇස් ඇරිය...එයා දැක්කෙ කාමරේ ගන කම කලු පාට කර්ටන්ස් අරින ඉස්සෙල්ලා දවසකත් ආව මේඩ්ව.ජිමිනි ට ඕනි උනේ නැගිටින්න ...එයාට ඕන වුනේ නෑ තවත් මෙහෙම ඉන්න එයාට එයාවම අපිරිය වුණා.
ජිමිනි අමාරුවෙන් නැගිටිනකොටම එයා ආයෙත් ඇඳට ඇදගෙන වැටුණ විදිහට ජන්කුක් එයාට නොසෑහෙන්න වද දීලා වගේ...ඒත් එක්කම ජිමිනිගෙ ඇස්වලින් කඳුළු එන්න පටන් ගත්තා ...ඇස් දැනටමත් ගොඩක් රිදිලා තිබ්බේ අඬලම.
" අනේ පුංචි නෝනෙ... අඬන්න එපා ඔයා අඬනකොට මට මොකක්ද මොකක්ද වගේ..."
ඒ මේඩ් ජිමිනි ළඟට දුවගෙන එන ගමන් කිව්වා.. මේඩ් බිම දනගහලා ජිමිනිගෙ සිනිදු චූටි අතක් අල්ලගත්තා. ඒත් ජිමිනි අඬන එකනම් පොඩ්ඩක්වත් නැවැත්තුවේ නැහැ....ජන්කුක් අතින් තවත් සැරයක් විනාස වුණා නේද කියලා මතක් වෙද්දි ජිමිනිට දැනුනේ පපුවට පිහියකින් අනිනවා වගේ වේදනාවක්.
" අනේ පුංචි නෝනෙ... අඬන්න එපා අපි ඇග පොඩ්ඩක් සෝද ගමු එතකොට සහනයක් දැනෙයි..."
මේඩ් කිව්වේ එක අහන එක බලාගෙන ඉන්න බැරුව.ඒකට ජිමිනි අඬලා අඬලව අඬලව රතු වෙච්ච ඇස්වලින් මේඩ් දිහා බැලුවා...ඒ අහිංසක ඇස් වල දුක දෝර ගලනවා.
" මට ආයෙත් ....සැන...සීමක් නම් කවදාවත් දැනෙන එකක් .... නැහැ මට සැනසීමක් දැනෙ..න්න නම් ම...ම මැරෙ...න්න ඕනි...ඒත් බය වෙන දෙයක්..... මේ යක්ෂයා ඒ...කත් වැඩි කාලයක් යන්න කලින් ම කරයි..."
ජිමිනි කිව්වෙ අඩ අඩා...එයාගෙ මුලු මූනම සුදු මැලි වෙලා...චෙරි පාට රෝස තොල් පැලිල ලේ කැටි ගැහිල...මේව දැකපු මේඩ්ගෙ හිතේ ජන්කුක් එයාගෙ මාස්ටර් ගැන ඇති උනේ නොසෑහෙන්න කලකිරීමක්...එයා ඉස්සර ඉදන් ම දැනගෙන හිටිය ජන්කුක් කියන්නෙ ගෑනු ලමයි ගොඩාක් ආශ්රය කරපු සල්ලාල කොල්ලෙක් කියලා...ඒත් එයා කවදාවත් දැකල තිබ්බෙ නෑ ජන්කුක් කෙල්ලෙක් එක්ක බලෙන් එකට ඉන්නව.මීට කලින් ආපු හැම කෙල්ලෙක් ම හිටියෙ ජන්කුක්ට එක සැරයක් හරි යට වෙලා කෑ ගහන්න පුදුම තරම් ආසාවකින්.
" ඔයාට පුළුවන්ද බාතෲම් එකට එක්කන් යන්න...මට මෙහෙම ඉන්න බෑ...."
අන්තිමේ දි ජිමිනි එයාගෙ ඇඩීම පාලනය කර ගන්න ගමන් ඇහුව එකට මේඩ් හිටපු කල්පනාවෙන් මේ ලෝකෙට ආවා...
