ANGEL 🦋

the escape

ජන්කුක් හිටියෙ එයාගෙ ඔෆිස් රූම් එකේ දොරට හේත්තු වීගෙන.කදුලු කැට ඔහේ එයාගේ කම්මුල් දිගේ ගලාගෙන පල්ලම් බැස්ස.ජන්කුක්ට තේරුනේ නෑ ඉස්සරහට මොනවා කරන්නද කියලා...ජිමිනි අන්තිමට ඇස් ඇරියා මේක නෙවෙයි එයාට දවස් ගාණක් තිස්සේ ඕනි වෙලා තිබ්බේ.හැමදාම උදේ පාන්දර මොන වැඩේ තිබ්බත් එක එක ජාතියේ මල් පොකුරු අරගෙන ඒ මූසල ඉස්පිරිතාල ඇඳ ළඟ සුසුම් හෙළුව මේ දවස වෙනකන් නෙවෙයිදසුසුම් හෙළුවෙ මේ දවසනැති කොට විතරක් නෙවෙයි සිහියක් ඇති කොටවත් තමන් දිහා ආයෙ කවදාවත් ඇස් ඇරලා බලලා හිනාවෙන්නෙ නෑ කියලා දැන දැනත් ජන්කුක් අර ලස්සන ලස්සන කතා මිමිනුවෙ මේ දවස වෙනකන් නෙවෙයිද...?

ජන්කුක්ට කිසිම ශක්තියක් තිබුණෙ නැහැ ජිමිනි ඉස්සරහට ආයේ කවදාවත් යන්න...විනාඩියකදි ජන්කුක්ට ජිමිනි ලග වැකරපු වැරදි වලට සමාව යඳින්න හිතුනත් ඊළඟ තප්පරේදීම එයාට තේරෙනවා තමන්ට අය කවදාවත් ජිමිනිගෙ මූණ බලන්න හිත හදාගන්න බැරි වෙයි කියලා...හිත හදාගන්න විතරක් නෙවෙයි ජන්කුක් දැනගෙන හිටියා තමන් වගේ මනුස්සයෙක් ජිමිනිගෙ ජීවිතයට අය කවදාවත් එන්න හොඳ නෑ කියලා.

ජන්කුක් තොල හපාගෙන තොල් අතරින් කිසිම සද්දයක් පිට කරන්නේ නැතිව හිමින් එයාගෙ වෙපන්ස් කලෙක්ශන් එක ලගට ඇවිදගෙන ගියා.ජන්කුක්ගෙ කාමරේ එක බිත්තියක්ම වැහිල තිබ්බේ එක එක ජාතියෙ වෙපන්ස් වලින්..වෙල්වට් රෙද්දක් එක්ක ලස්සන රාමුවකින් වැහිලා තිබ්බ කළු පාටට දිලිසෙන ශොට් ගන් දකිද්දි ජන්කුක්ට හිතුනෙ ඒව තියලා තියන වීදුරු රාමුවත් කඩාගෙන ඒ ගන් එකක් අරන් හිතෙන හිතෙන තැන් වලට ශූට් කරන්න.එච්චර තරහක් ජන්කුක්ට තිබුනෙ තමන් ගැනම.

එයා ජිමිනිව ඒ අහිංසක ලෝකෙන් පැහැරගෙන ඇවිල්ල හැඟීම් දැනීම් නැති බෝනික්කෙක් ගානට පාවිච්චි කරා.ගෑනු ලමයෙක්ට තියෙන වටිනම දේ පවා ජිමිනිගෙන් හිතක් පපුවක් නැති රාක්ශයෙක් වගේ උදුර ගත්ත.අන්තිම ට ජිමිනිව තමන්ගේ ජීවිතය නැති කරගන්න තැනටම පත් කරා.

මේ විදිහට ඒන්ජල්ගෙ මුළු ජීවිතේම විනාශ කරපු මනුස්සයා විදිහට ජන්කුක්ට ඒ අහිංසක ඇස් ඉස්සරහට ගිහිල්ල,මං ඔයාට ආදරෙයි..මට සමාවෙන්න කියන්න පුංචි ම හරි අයිතියක් තියෙනවද..?