" ඒන්ජල් you are so hot in my bed..."
ජන්කුක් එහම කිව්වෙ නිදාගෙන හිටිය ජිමිනිගෙ කනට කරලා.ජන්කුක්ගෙ රස්නෙහෙ හුස්ම ජිමිනිගෙ කන් පෙත්තෙ වදිද්දි ජිමිනි එක සැරේටම ගැස්සිලා ඇහැරුනා.
" ඇයි බබා බය උනේ...මමනෙ ඉන්නෙ...."
ජන්කුක් සෙල්ලංකාර හිනාවක් දාන ගමන් එයාගෙන් ඈතට වෙන්න හදන ජිමිනිව ඉනෙන් අල්ලලා ලං කර ගත්ත.
" එප.හ්...මට.ම්ම්...ඉන්න දෙන්න...."
ජිමිනි හීන් හඩකින් කෙදිරුවෙ ජන්කුක් එයාව බදාගෙන බෙල්ල කිස් කරන්න පටන් ගනිද්දි.ජිමිනිට බයයි...ආයෙත් ජන්කුක් ලං වෙනවට ජිමිනි බයයි.
" ශ්හ්...බේබි...! දැන් ඕක කියල කට රිදෙන්නැද්ද...ඔයා දන්නවනේ ඔයා කොච්චර කිව්වත් මට ඕනි නම් මං නවත්තන්නෑ නෑ කියලා..."
ජන්කුක් එහෙම කොඳුරන ගමන් ජිමිනිගෙ උරහිස්,කොලර් බෝන්ස් වලට සීතල හාදු තියන්න ගත්ත.ජිමිනි හිටියෙ හයියෙන් හුස්ම ගන්න ගමන්.ජන්කුක් එයාගෙ වැඩේ ටිකකට නවත්තලා ජිමිනි දිහා බැලුව ජිමිනිගෙ රෝස පාට හමේ හැම තැනක ම එයා තියපු මාක්ස්.රතු පාටට දම් පාටට.ඒ රෝස ෆ්ලෆී තොල් පැලිලා රතු වෙලා තමන් නිසා ම.ඊටත් වඩා ජිමිනිගෙ බය පිරුනු ඇස් තමන් ජිමිනිට කොච්චර වද දීල ද කියලා රාක්ශයෙක් වගේ මනුස්සයෙක් උනු ජන්කුක්ට පවා තේරුම් කරලා දෙන්න සමත් උනා.
ජිමිනි ව ඒ විදිහට දකිද්දි ඇත්තට ම ජන්කුක්ට හිත මෙලෙක් වෙන අනුකම්පාවක් දැනුන.ජිමිනිගෙ ඒ අහිංසක කදුලු පිරිච්ච නිල් ඇස් දෙක දකිද්දි මං මේ විනාස කරලා තියෙන්නෙ මුකුත් නොදන්න කෙල්ලෙක්ගෙ ජීවිතයක් නේද කියන කලකිරීම ජන්කුක්ට නොඅඩුව දැනුන.
" මං යකෙක් නෙවෙයි ඒන්ජල්...ඇයි ඔයා මට ඔච්චර බය...මට බය වෙන්න එපා ඔච්චර "
ජන්කුක් මෘදුව කියලා ජිමිනිගෙ කෙස් අතරින් ඒ ඇගිලි තුඩු යවන්න පටන් ගත්ත.ඒ වෙලාවෙදි ජන්කුක්ට දැනුනෙ ජිමිනි ගැන පුදුම විදිහෙ හදවත කකියන,විස්තර කරන්න තේරෙන්නෙ නැති හැගීම් ගොන්නක්.
තවත් ජිමිනි දිහා බලාගෙන් ඉන්න බෑ කියලා දැනිච්ච ජන්කුක් ඉකමනට බෙඩ් එකෙන් බැහැල ජිමිනි දිහා ආයෙ බලන්නෙ වත් නැතුව ඇවිදගෙන ගියා.ජිමිනි හිටියෙ තාමත් ඒ නිල් ඇස් වලින් ජන්කුක් ගිය දිහා බලාගෙන.
