" සර්...දැන් මොකද අපි කරන්නේ...? "
" මොනව කරන්නද ඉතින් සේරම සාක්ෂි තියෙන්නේ ජූනියර් ජියෝන්ට විරුද්ධව නිසා බැකප් එකක් ගෙන්නවගෙන හොදින් හරි නරකින් හරි ඇතුලට යන්නයි වෙන්නෙ..."
නම්ජූන් විලා එක දිහා බලාගෙන කිව්වෙ පුංචි කට කොනේ හිනාවක් එක්ක...මාස ගානක් තිස්සෙ ඉඳන්ම මහන්සි වෙච්ච කේස් එකක් අද දවස ඉවර වෙන්න කලින් ක්ලෝස් වෙනවා කියල හිතෙද්දි දැනුණු සතුටිනුයි ජූන් හිටියෙ...ඒගොල්ලෝ දැන් ඉන්නේ අවසාන පියවරේ.
" ඒත් සර්...මේ ජියෝන් ඇමතිතුමාගේ පුතා නේද...? මං දන්නවා පැහැර ගැනීමයි බලෙන් රඳවා ගැනීමයි කියන්නේ උසාවි තීන්දුවෙන් නිකම්ම වැරදි කාරයෙක් වෙන කාරණා දෙකක් කියල ඒත්...මං නම් හිතන්නේ නෑ ඇමතිතුමා තමන්ගේ එකම පුතාව වැරදි කාරයෙක් වෙන්න ඇරලා නිකං ඉදියි කියලා..."
එහෙම කිව්වෙ නම්ජූන්ගෙ සාජන්..අලුතින් වැඩට ඇවිල්ල තාමත් ට්රේන් වෙන ගමන් හිටපු මිනිහා හිටියේ බය වෙලා.ඒත් ජූන් නම් හිටියෙ කිසිම බයකින් නෙවේ...නම්ජූන් පවා හොඳටම දන්නවා ජියෝන් ඇමතිතුමා ජන්කුක්ව වැරදි කාරයක කරන්න ඉඩ දෙන්නෙ නැහැ කියලා...ඒත් මේක කියලත් එසේ මෙසේ නඩුවක් නෙවෙයි පැහැරගැනීම දෙකක්...ජිමිනිගෙන් වගේම ටේගෙන් ගන්න කට උත්තරයෙන් පස්සෙ නිකම්ම ජන්කුක්ගෙ වැරදි කාටවත් වහන්න බැරි බව ජූන් දන්නව.
" මොකද...බයවෙලාද..? "
ජූන් ඇහුවෙ බාලයට කම්මුලේ වළගැහෙන හිනාවෙන් සංග්රහ කරන ගමන්...ජූන් කිසිම බරපතලන් නැති ගානට හිනා වෙනව දකිද්දි තරුන රිලධාරියට දැනුනේ ලැජ්ජාවක්.
" අනේ නෑ සර්..එහෙම නෙවෙයි මං මේ කිව්වේ...- "
" නෑ නෑ නෑ නෑ...ඔෆිසර් කියපු දේ හරි.ඕනි ම දෙමව්පියෙක් කැමති නෑ තමන්ගේ ළමයා ලෝකයක් ඉස්සරහා වැරදි කාරයෙක් වෙනව දකින්න...හැමෝම එහෙම තමයි.. හැබැයි සල්ලිකාර තාත්තල කියන්නේ ඔතනින් වෙනම ජාතියක්..උන්ට තමන්ගේ ළමයා එකා පිට එකා මරාගෙන මැරුනත් කමක් නැහැ මොකක් හරි කරලා තමුන්ගේ ළමයාව බේරන්නමයි බලන්නේ...ඇමතිතුමත් අනිවාර්යෙන් ඔතනින් අයිති වෙන්නේ දෙවැනි ගොඩට තමයි ඉතින්...අපි බලමු ඉස්සරහට මොකද වෙන්නේ කියලා..."
