ජන්කුක් ලූන කියපු එක හිත හිතා ම පඩිපෙල නැග්ග...ඇත්තටම ජන්කුක් දැන් කරමින් ඉන්නේ කොහෙත්ම එයාගේ හිතට ප්රතිපත්තිවලට එකඟ නැති වැඩක්...ජන්කුක්ට තමන්ට ඕනි කෙනෙක් එක්ක නිදාගන්නවා කියන එක කිසිම ප්රශ්නයක් වුණේ නැහැ...මොකද කියනවනම් ඒ හැමෝම ජන්කුක් වෙනුවෙන්වෙනුවෙන්ම වෙලාවක සැදී පැහැදී හිටියා...ඒත් ජිමිනි වෙනස්..ජිමිනි කියන්නෙ ජන්කුක් ඉස්සෙල්ලා ම බලෙන් එයාගෙ ඇදට ගත්ත ගෑනු ලමයා,ඒ වගේ ම ජන්කුක් කැමති ම කෙනා.ජන්කුක් උනත් කවදාවත්ම හිතුවේ නෑ තමන් මෙච්චර කාලයක් තිස්සේ කෙනෙක් ළඟ නතර වෙලා ඉඳියි කියලා....
ජන්කුක් ලොකු හුස්මක් අරන් කලකිරීමෙන් එයාගේ රූම් එක දිහා බැලුවා.ජන්කුක්ට දැන් ජිමිනිගෙ අහිංසක ඇස් දෙක දිහා බලන්න ශක්තියක් නෑ වගේ.ඒත් හිත දැඩි කර ගත්ත ගුක් රූම් එක ළඟට ඇවිදගෙන ගිහින් දොර අරින්න හැදුවා.ජන්කුක්ගෙ අත ඩෝ හැන්ඩ්ල් එකේ ගෑවෙනවත් එක්කම එයාගෙ ෆෝන් එක රින්ග් වෙන්න ගත්ත.
ජන්කුක් ෆෝන් එක අරන් කන්ටෑක් නේම් එක බලලා කෝල් එක ආන්ස කරා.
" හම්ම්ම් කියපන් යුන්ගියා..."
" ජන්කුක් අපි අර කොල්ලව අරන් ආවා.."
" හම්ම්ම්..."
ජන්කුක් නිකන් හූ මිටි තිබ්බ එයාට මේ ආරංචිය ගැන කිසිම තැකීමක් තිබ්බේ නැහැ.
" කෝ දැන් ඔය කොල්ලා කොහෙද ඉන්නේ..?"
ජන්කුක් ඒ ප්රශ්නෙ අහනවත් එක්කම අනිත් පාර්ශවයෙන් පොඩි නිශ්ශබ්දතාවයක්...
" මගේ බූසාන් විලා එකේ...."
අන්තිමට යුන්ගිගෙ කටහඩ අනිත් පැත්තෙන් ඇහෙද්දි ජන්කුක්ගෙ ඇස් ලොකු උනා.
" ඇයි ඌව ඔයාගෙ තැනට ගෙනිච්චේ...වෙනදට ගෙනියන තැනට ගෙනියන්න එපෑ..."
" සුපුරුදු තැනට ගෙනිච්චොත් අපි කොල්ලගේ මූණ බලන්නත් කලින් අනිත් සෙට් එක කොල්ලාව ඉවර කරලා තියෙයි..."
අනිත් පැත්තෙන් යුන්ගි පොඩි නිශ්ශබ්දතාවයකට පස්සේ පිළිතුරු දුන්න.ඒකට ජන්කුක්ගෙ තොල් වල කට කොනේ හිනාවක් ඇදුන.
