ANGEL 🦋

the last chance

AuTHOR P.O.V

ජන්කුක් ජිමිනි දිහා බලාගෙන හිටියා..ජන්කුක් ට ඕනි උනේ හැම දේම ආයෙ කවදාවත් හරිගස්සන්න බෑ කියලා දැන දැනත් ඒව හරිගස්සන්න උත්සාහ කරන්න..ඔව් එයාට ඕනි උනේ සමාව ගන්න.

කොච්චර ඕන උනත් ඒ දේ කරන්න ශක්තියක් නෑ වගේ.ජන්කුක්ගෙ කකුල් දෙක වෙව්ලන්න පටන්ගත්ත.

ජිමිනි හිටියෙත් ජන්කුක් දිහා බලාගෙන දන්නෙම නැතුව මෙච්චර වෙලා පියානෝ එකේ කීස් වල තිබ්බ ඇඟිලි එහෙම්මම ලිහිල් වෙලා තිබ්බ...ජිමිනි කවදාවත් හිතුවේ නෑ ජන්කුක්  ආයෙ එයාගේ ඇස් ඉස්සරහට ඒයි කියලා...ඒත් ලෝකෙ හරි පුදුමාකාරයි. දෛවය අපිත් එක්ක කරන්නේ හරි අමුතු විදිහේ සෙල්ලම්.

දෙන්නගෙන් කවුරුවත් හිතපු නැති විදිහට කවුරුවත්ම හිතපු නැති විදිහට ඒත් ආයෙමත් ජන්කුක්,ජිමිනි දෙන්නා එකම කාමරයක මුනගැහිලා.

ජිමිනි ජන්කුක් දිහා බලාගෙනම පියානෝ එක ළඟින් නැගිට්ට.පුදුම එකට වගේ ඒ නිල් ඇස් වල එකම එක කඳුලක්වත් තිබ්බේ නැහැ.ඒත් ජන්කුක්ගෙ දුඹුරු පාට ලොකු ඇස් වල නම් තිබ්බේ වෙනම කතාවක්.

ජිමිනි නැගිටලා ලොකු හෝල් එකේ ගාර්ඩ්න් එකට විවෘත වෙලා තිබ්බ දොරින් එළියට ගියා.ජන්කුක්ට ඒ ගාඩ්න් එක හොඳට මතකයි. එයා එදා එතනට ආවේ නැත්නම් අද ගොඩක් දේවල් වෙනස් වෙලා තියෙන්න තිබ්බා.
" අනේ මං මොකද කරන්නෙ.."

ජන්කුක් තමන්ගෙන්ම අහගත්තේ හෝල් එකේ බිත්තිවල ඇඳලා තියෙන ජේසු බිලින්දගේ රූප දිහා බලාගෙන..දෙවියන් වහන්සේ ළඟවත් ආයෙත් තමන්ට දෙන්න දෙවන අවස්ථාවක් තියෙනවා කියලා ජන්කුක් හිතන එක නැවැත්තුවේ ගොඩ කාලෙකට කලින්.

ජන්කුක් ට ආයෙත් දෙවන අවස්ථාවක් ඕනි නැහැ නැහැ නැහැ. එයාට ඕනි තමන්ගේ හදවතේ තියෙන පසුතැවීම කොච්චරක්ද කියල ඒ ලස්සන දේව දූතිට තව එක සැරයක් කියලා සමාව ගන්න විතරයි.

ජන්කුක් අන්තිමට ගැහෙන හදවතින් ජිමිනි පස්සෙන් යන්න හිත හදාගත්තේ තමන් අද මේක කරේ නැත්නම් ආයි කවදාවත් තමන්ට මේ දේ කරන්න අවස්ථාව ලැබෙන්නේ නැහැ කියලා ඇතුලාන්තයෙන්ම දන්න නිසයි.