ටේහියුන්ග් ලාවට වගේ එයාගෙ රූම් එක අස් කරගෙන පහලට එනකොට ම වගේ ඩෝ බෙල් එක වැදුන.ටේ දන්නව දැන් ඇවිල්ල ඉන්නෙ හොබී කියල.
ටේ හිමින් සීරුවෙ පඩිපෙල බැහැගෙන ආවා...ඒ සැරේ බෙල් එක සැරයක් ගාලා දොර ඇරුන් නැති නිසා හොබී දොරට තඩි බාන්න පටන් ගත්තා.
" හිටපං බං පොඩ්ඩක්... දොර අරින්නම් මං ෆ්ලෑශ් නෙවෙයි නෙවෙයි නේ දොර කඩන්න හදන්න එපා...! "
ටේ හොබීට බැනගෙන ම ඇවිත් දොර ඇරිය.
" උඹ බඩගාගෙනද ආවෙ බන් ටේ...දොර අරින්න ආවේ මං හිතුවෙ දොර කඩලා අතුළට එන්න වෙයි කියලා.."
හොබී එහෙම කියාගෙන ටේවත් පහු කරගෙන ගේ ඇතුලට ගිය නිකං එයාගේ ගේ ඇතුලට යනවා වගේ වගේ. හොබී ගෙනාපු ගොසරි බෑග් එකත් දීලා සෝපා එක උඩට වැටුන.
" ඒ...අර මං ගෙනාපු බෑග් එකේ ඩම්ප්ලින්ස් වගයක් ඇති.. අනේ ඒ ටිකවක් ගන්නවා කන්න. තමුසෙ කාල නෑ නේද...ගොනෙක් වගේ කන්නෙ බොන්නෙ නැතුව ඉන්නෙ නැතුව කාලා බීලා ඉන්නවා අයිසේ....උඹ නොකා නොබී හිටියා කියලා නූනව හම්බවෙන්නෑනේ.."
හොබී කිව්වේ නියම යාළුවෙක්ගෙ චරිතට අවතීර්ණ වෙන ගමන්.ඒක ටිකක් නපුරු උනත් ආදරණීය තර්ජනයක්.
" මට නම් තේරෙන්නේ නෑ බං මොනව කරන්නද කියලා.."
ටේ කිව්වේ හොබී ගෙනාපු ඩම්ප්ලින්ස් ටිකයි ,චොප්ස්ටික් දෙකකුයි අරන් ඇවිත් හොබී ලගින් ඉද ගන්න ගමන්.
" අපි අර කේස් එක බාර ව ඉන්න ඔෆිසර් ව හම්බෙන්න යං.."
හොබී කිව්වේ ටේව සනසන්න උත්සාහ කරන ගමන්. එයා දන්නවා කොච්චර දේවල් කිව්වත් ටේගෙ හිත හදන්න බෑ කියලා.
" නූනට කරදරයක් වෙලා ඇති ද හොබී..."
ටේ ඇහුවෙ පහත් කටහඬකින්...හොබී චොප්ස්ටික් එක පැත්තකින් තියන ගමන් ටේ දිහා බැලුව.එයාට පෙනුන ලා කදුලු පටලයකින් වැහුනු ටේගෙ ඇස්.
" නෑ...නෑ...එහෙම හිතන්න එපා අපිට ඉක්මනට එයාව හොයාගන්න පුළුවන්...එයා කාටවත් කරදරයක් කරන කෙනෙක් නෙවෙයිනේ ඔයා දන්නවනේ ඒක...කිසිම කරදරයක් වෙන්නේ නෑ නූනට..."
