soulmate 2023

fourth

(beomgyu'nun pov)

"buna devam etmek istemiyorum!" neredeyse feryat ediyordum.

gözlerimden düşen yaşlar belki bir göl dolusuydu, kalbim çok ağrıyordu. ellerim de titreyen dudaklarımdan farksızdı, buz kesmişlerdi ve onları ısıtabilecek tek birini tanıyordum. o da artık yoktu.

başım dönüyordu, korktucuydu. çünkü dünya ilk defa sessiz bir yer haline bürünüyordu-

"neden?" diye sordu yeonjun. bakışlarının yumuşadığını sanıyorum. onun karşısında güçlü kuvvetli, aklı başında biri gibi görünmek istedim ama tek elimden gelen hunharca ağlamaktı. ölüyormuş gibi hissediyordum, gözyaşlarıma karışmak ve yeonjun'un planını elime yüzüme bulaştırdığım için boğulmak istiyordum.

"çünkü işe yaramadı! seninle çıkıyor olmam onu asla kıskandırmaz, ah, ne kadar da aptalım." kendimi yatağın kollarına attım, bazanın dizlerine çöktüm ve başımı çarşafın omzuna yasladım. gözlerimde yaşlar hiç tükenmemiş gibi, sürekli ve sürekli akıyordu. ömrümde kalbimin bu kadar sızladığını bilmem, o da yine benim yüzümdendi. "benden hoşlanmayan birini kıskandıramam... bu plan ikimizi daha da ayırdı, ve onu incitti..." soobin'i göz göre göre kendimden uzaklaştırmak olmak nasıl da yakıyordu canımı. ona yakın olmak, sınırlarımızı aşmak ve birbirimizin hislerine dokunmak isterken onu her zamankinden çok uzaklara uğurlamıştım.

"sence işe yaramayacağını ben bilmiyor muydum?" diye sordu yeonjun. ses tonundaki değişime dikkat kesildim, başımı kaldırdım ve aksayan göz yaşları arasından onun gözlerine baktım. yumuşak bakışlar sönmüş, yerlerinde daha öfkeli, daha yıkıcı bir öfke parlamıştı. cümlesinin tonunda yatan bir nebze farklılığı sezebiliyordum fakat hiç anlamamış olmayı dilerdim.

yeonjun'a bu fırsatı hiç vermemeliydim.

"o zaman n-neden beni işe yarayacağına inandırdın?" diye sordum, boğazıma oturan yumruyu bütün gücümle yuttum. yanaklarımda kuruyan yaşların son nemi çeneme doğru yol izlerken, oğlanla ilişkimizi alevlendirmediğimizi umdum.

"çünkü senden hoşlanıyorum."