Avcunun içinde ölümü sakladığını düşünerek ömrünü geçiren Jeon Jungkook, aniden hayatında beliren Kim Taehyung ile bambaşka duyguların varlığını fark etmek üzereydi.
|omegaverse|
|alfajeon&omegakim|
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Yılın ilk kar tanesi gökyüzündensüzülerek yere değdiğinde beraberinde mutluluk ve güzel haberler yerine kan ve korku getirmişti. Düşen kar tanesini kimse fark edemedi. Hava soğuktu, karanlıktı. Göremediler belki de.
Marco odasındaki banyodan çıkarken elindeki saç havlusunu omzuna atmıştı. Pek giyinme taraftarıdeğildi ama evde hâlâ Taehyung'un bulunduğu gerçeğiyle, onun neredeyse iki saattir sesi çıkmasa dahi altınaeşofman geçirmişti.
Direkt yna odaya daldı. Kapıçalmagereği duymamıştı.
Altındaki pantolonu çıkarmış, bir eşofmanı bacaklarından geçirmiş olan Jiwon anlık refleksle "Siktir lan!" dedi ona. Hızla kalçasına çekti eşofmanı ancak Marco görmek istediğini görmüştü.
"Siktir demesi gereken benim sanki." dedi, yine arsızlığını konuşturuyordu.
Jiwon duruşunu dikleştirdi ve kollarınıgöğsündebirleştirdi. Marco ne kadar gevşeklik yaparsa o da o kadar ciddileşiyordu.
"Marco, odamdan defol."
Çoktankapıyıkapatmış olan alfa sırıtarak birkaçadımattıkarşısındaki bedene doğru. Eğer Jiwon onun gerçektengitmesini istiyor olsaydı şu an onu pencereden sarkıtıyor olurdu. Kendinden iyi tanıyordu onu Marco.
"Tutman gereken bir sözün var."
Konunun yine iddia meselesine gelmesine karşı Jiwon gözlerinidevirdi. "Her şakayı bu kadar ciddiye almamalısın." dediğinde Marco hayretle kaşlarınıkaldırdı.
