Avcunun içinde ölümü sakladığını düşünerek ömrünü geçiren Jeon Jungkook, aniden hayatında beliren Kim Taehyung ile bambaşka duyguların varlığını fark etmek üzereydi.
|omegaverse|
|alfajeon&omegakim|
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
vernemnidahen.
Soğuk bir kışakşamı abi olmuştu Jungkook. Ölü bir bebeğinabisi...
Dokuz ay boyunca heyecanlıbekleyişi, annesiyle beraber kilitli kaldığı odada, alevler oraya ulaşmasın diye dua ederken son bulmuştu.
Acı içinde doğumyapan annesinin çığlıklarını duymamak için ellerini kulaklarınasiperetmişti on yaşındaki çocuk. "Baba..." diyordu. Onlara yardım edebilecek tek kişiydibabası.
Jungkook'un kahramanı, her şeyegücünün yeteceğini düşündüğü bir adamdı. İriydi Jeon Junghyun. Etrafına korku salan heybetiyle sert görünürdü. Tanımadıklarına karşı öyleydi de. Konu ailesi olduğunda ise dünyanın en şefkatli babasına ve eşine dönüşüyordu.
İki oğlu, onun karısına duyduğu aşka şahit olarak büyümüştü.
Jeon ailesi huzurluydu. Ta ki Junghyun'un canını yakmak isteyen insanlar ortaya çıkana kadar.
Gözyaşları içinde "Anne?" diyen çocuk kafasını çevirip baktığında güzeller güzeli annesinin, evlilik yıl dönümünü kutlamak üzere giydiği beyaz elbisesi kanlar içindeydi.
Jungkook midesi bulanmasına rağmen yerde sürünerek ulaştı hareketsiz yatan bedene. Orta yaşlı kadının, kolları arasında tuttuğu minicik bebeği gördüğünde yüzünü buruşturdu. Buruş buruş, kanla kaplı, çirkin bir bebekti.
Çocuk, annesinin koluna dokundu "Annem." diyerek. "Annem iyi misin? N'olur kalk. Korkuyorum."
Kapının altındaki ufak boşluktan içeriye gri dumanlar giriyordu. Jungkook annesini sarsmaya devam etti ancak hiçbir hayat belirtisi yoktu.
"Anne!" diye feryat etti. Bakışları tekrar bebeğe kaydı. Öfkelendi.
"Anne! Annem! Uyan anne!"
Annesinin kollarında duran bebeği parmak uçlarıyla yere bıraktı. Sonra gözleri kapalı halde duran kadının kafasını kendi kucağına çekti. Onun yumuşacık, şekil verilmiş saçlarını okşadı sevgiyle.
"Uyan lütfen anne." dedi. Annesinin soğuk yanaklarını okşadı. Jungkook'un gözyaşları onun yüzüne damladı.
"Anne..." diye sayıkladı. "Bırakma beni. Ben... Anne lütfen..."
"Jungkook! Anne!"
Abisinin sesini duyan çocuk kurtulma umuduyla "Abi!" diye bağırdı. Annesini bırakıp kapıya gitmeyi aklının ucundan geçirmedi. Daha sıkı sarıldı kucağındaki kadına.
