My Safe Place - Minsung

28'

Sabah jisung'un sesiyle uyandım, gözlerimi hafif araladığımda ağlamak üzere olduğunu ama susmaya çalıştığını gördüm.

Dönmekte bile zorluk çekiyordu. Yataktan fırladığım gibi komodindeki kremi aldım ve üzerini açtım.

"Kremi bana ver ben sürerim."

"Saçmalama jisung."

Altından pijamasını çıkardım yavaş yavaş, elimi tuttu.

"Hyung lütfen ben süreyim ver nolursun."  Neredeyse ağlayacaktı bunu bunu söylerken.

"Yoksa istemiyor musun beni güzelim?"

"Hayır o yüzden değil. Belki, beni beğenmezsin diye..."

"Neden öyle düşünüyorsun sevgilim ama yapma böyle nolursun hem biz dün gece birbirimizin olmadık mı?"

"Işıklar kapalıydı görmedin ki ama kremi sürersen göreceksin."

Boxerını da indirdim, ben öyle yapınca üstüne battaniyeyi örttü geri.

"Jisung şunu bırakır mısın lütfen hadi güzelim."

"Görmeni istemiyorum minho şu kremi bana verir misin?"

"Bana bak jisung..." Üzerine çıktım ve ellerimi iki yanına koyup gözüne diktim gözlerimi, sincap gibi görünüyordu.

"Ben seni biz sevgili değilken bile güzelim diye sevdim ve gördüm. Benim için senden güzeli yok olmayacak vücudunun neresi olursa olsun bu değişmeyecek anladın mı? Daha az önce güzelim demedim mi sana?"

"Dedin."

"Artık benden çekinmeyeceksin duydun mu beni?"

Başını salladı.

"Güzel, şimdi bırak şu battaniyeyi sıkmayı ve yan dön."

Dediklerimi yapıp yan döndüğünde kremden biraz alıp yaralı yerlerine sürdüm, kendimden nefret ediyordum. Yakından görünce fark ettim ki hala az da olsa kanamaya devam ediyordu. Ne kadar zorlanmıştı ki bu şekildeydi güzel sevgilim.

"Nasıl gideceksin tuvalete?"

"Bilmiyorum giderim bir şekilde dayanırım artık."

"Kahvaltımızı yapalım o zamana kadar krem biraz dursun sonra götürürüm ben seni şimdi gidersen krem sürmemizin anlamı kalmaz."

Galiba küsmüştü bana, ne yüzüme bakıyordu ne düzgün cevap veriyordu. Üzerini giydirip kollarından tutarak oturttum ve kucağıma aldım.

Aşağı indirdiğimde babam kahvaltı hazırlıyordu ve Seungmin ona yardım ediyordu, kıyamam minniem yaa Chan'la bir şey de yapamıyorlar unutmuştur fantazilerini...

"Oğlum bir şey mi oldu sana neden minhonun kucağındasın sen?"

"Kai abi utandırma çocuğu şimdi zaten canı yanıyor belli bak." Diye kaş göz yaptı babama Seungmin ama jisung utançtan kafasını göğsümden çıkaramaz olmuştu bile.

"Aaaaa şeyyy şey ben krep nasıl olmuş ona bakayım bi oturun siz oğlum." Diye kaçarak ocağın yanına gitti babam. Seungmin de salona Soo babamın yanına gitti, büyük ihtimalle aynı tembihi ona yapacaktı.

Sessiz sakin bir kahvaltının ardından jisung'u tekrar odaya çıkardım.

"Hyung benim tuvaletim geldi." Dedi utanarak. Hemen kucağıma alıp tuvalete götürdüm.

"Bitince söyle olur mu?"

"Yok ben kendim hallederim hem biraz yürüyeyim iyi gelir."

"Zorlanırsan söyle ama buradayım."
Kafasını sallayıp girdi. Ne olur ne olmaz diye kapının önünde beklerken burun çekme seslerini duydum, ağlıyordu. Bir daha onu öpmek bile istemiyordum gerçekten...