BAR TABURESİ

scene twenty nine

Selamlar,yeni bölümümüz ile geldim.
Araf kelimesini yansıtan bir bölüm oldu.

İyi okumalar dilerim.

🌪

➛Canozan,
Acıtır Gibi Severek.

"Yüreğine uzanmak istemiyor ellerim. Kalbimı tımarlıyorum bir gece yarısı. Her evrende seni kaybetmişken,kendimi kaybetmemek için sana veda etmeye çalışıyorum ancak yanıldığım taraf sana asla veda edecemeyecek olmam. Göğüs kafesime ulaşamıyor mantığım. Olur da denk düşersen bir gece yarısı kalbime,tenime,sızılarıma tutma ellerimden sevgilim. Bir yabancı olarak kal,sen vazgeç benden. Ben vazgeçemiyorum senden."

🌪

Kaçtığımızı sandığımız her şey aslında kovaladığımızsa,o hâlde çok uzağız göğüs kafesinde gizlenen o hislere.

Küçük yaşta tadar her çocuk,acı denen kavramı. Öğütlerle büyümüştür de aslına bakılırsa ama hata yapar,basitçe. Sonuçlarının bedelini öder. Canı yanar ve bir daha yapmaması gerektiğini duyar herkesten.

Defalarca yapmak ister.

Canı yandıkça kanar,kanatır belki de. Sonu yoktur. Kaçışı yoktur. Seçimleri,tercihleri ve hisleri vardır. Beyni ve kalbi yönetir aslında insanı. Öyle hissedersiniz. Hangisini dinleyeceğinizdir sizin attığınız adımları belirleyen.

Her attığın adımda karşına engeller de çıkar ama zemine bastığın adımların titrerse asıl o zaman kaybedersin. Yeniden ayağa kalkman o kadar kolay olmaz ama ayağa kalkmayı öğrenirsin. İkinci defa düşmek senin seçimin olur. Hata yalnızca bir kez yapılır,ikinci kez yapılan hata özür kabul etmez,af bekleyemezsin.

Tercih,deriz buna. Seçim. Bunlar seni o yolda ilerleten şeylerdir aslında bakılırsa ama tökezlersin. Burada hislerin devreye girer ve hislerin söz konusu olduğunda beceriksiz ve toysundur. Seni kolayca ele geçirebilir. Çünkü bilmediğin bir şeye karşı savunamazsın kendini,hazırlıksızsındır. Kapılırsın ve bir bakmışsın,yıllardır attığın her sert adımda göğüs kafesine hapsederek koruduğunu sandığın kalbini birisi,bir gece yarısı attırabilir.

Karşı koyamazsın.

Hata yapmanın artık zevk verdiği spesifik örnektendir hisler. Ne yapacağını bilemezsin,oradan oraya savrulursun ama kalbindeki o şey,defalarca,
hiç durmadan atmasına neden olan şeyi sevmişsindir bir kere. Kaybetmek istemezsin. Bilmiyor olsan dahi,sana yabancı olsa dahi. Tanımak istersin.

Gece yarıları sona erdiğinde ise,gözleri gözlerinden kaçtığında,elleri tutamayacağın kadar uzakta kaldığında ve aranızda bir karışlar kaldığında durur kalbin. Anlarsın,hata yaptığını.

Yeni bir hisle tanışırsın bu defa. Kalbini tımarlamak istemene neden olacaktır. Acıyı oldukça yoğun hissetmene ve asla bitmeyeceğine de inandırır seni aynı zamanda,hayal kırıklığı.

Ama hayır,artık çok geçtir. Her şey için.

Artık göğüs kafesine aldığın o kalbi sığdırabileceğin bir kefe bulamayacaksın ve kazma kürekle en derinliklerine saklamak istesen dahi,öldürmek istesen dahi yapamayacaksın.

Ve belki de bir gün doğumuyla nefret edeceksin ondan. Nefret etmek isteyeceksin. Aranıza yeni yaşlar girecek. Mevsimler,günler,kalpler,bedenler girecek. Biriniz öldü zannedecek,hissetmekten. Birisi hiç bilmeyecek. Aslında birhaber olacaksın. İki yabancı gibi. Kalbinin en derinliklerinde hâlâ saklıyor olsan dahi gözleri gözlerine değmeyecek.