Borderline - Taeyong

Nimet

İşte o zaman anladım verilen şeylerin asla değerini bilmediğimi.
Bana sorsanız ben hep mağdurdum ama ya mağdur ettiklerim?
Düşündüğüm tek şey duygularımdı
Bencildim

Ve elime verilen çoğu nimeti kaybettim.
"az önceden beri artık seni sevmiyorum"

Ne kadar saçma bir cümle olduğunu düşünmeyi bitirince fark ettim onun ciddi olduğunu.

O, ben gibi değildi..
Blöf yapmıyordu..

Nereden bilecekti benim blöf yaptığımı? Bir süre sonra alıştı sevilmediğini duymaya, hissizleşti ve çekildi.
Çekildi ve sonra bunun ne tür bir işkence olduğunu fark etti. Benimle olmanın, borderline bir partnerin nasıl bir işkence olduğunu anladı o gün benim sevgilim.

Pek bahsetmem kendisinden lakin en çok o bilmiştir benim rezil hareketlerimi..
Sokakta saçma sapan dans etmek ya da 2021 tiktok gibi bir rezillik değil.

Edilen yeminlerin, gideceğim diye ağlayıp gidemeyişlerimin, bunu bilerek devam etmemin rezilliği.

Haklıydı, bu sadece ne zaman olacağını merak ettiğim bir bıkkınlıktı.

Ben hak ettim o da hakkını vere vere gitti

Hadi diyelim ki düzeltebildik.. Bütün bu yaraları kapatabilecek miyiz ya da bunlarla baş etmek isteyecek miyiz bilmiyorum

İlişkiler çok zor. 

Denemek istedim sorun ben miyim diye, devletin salak psikiyatristlerine randevu aldım ve tekrar kendimi medikal zehirlemeye razı oldum.

Sevgilim çok duygulandı ve aramız kısmen yumuşadı. Daha tedaviye başlamadan iş gördü..

Sorun gerçekten de benim..

Demem o ki ben, bana kalsa hep mağdurdum ama hiç eziyet ettiğim insanları görmedim.
Engelli annemin refakatçiliğini yapmak istemeyecek kadar kötü bir insan olup çıktım..