sabah olduğu zaman artan kilo verişimin nedenini öğreneceğim güne başlayacağım. şehirdeki iki hastaneyi ezbere bilirim ama tek bilmediğim olan şehir hastanesine gideceğim doğup büyüdüğüm şehirde kaybolma korkusuyla..
kime sorsanız Taeyong çok alıngan der, hassas ve alınganlığıyla sinir bozar. hangi şakayı yapsan travması tetiklenir insanın modunu düşürür aniden anlatmaya başladığı şeylerle
yüzü asık oldu mu ölüm gibidir Taeyong.
üzgün hisseden bir soytarı tablosu serer gözler önüne
tıpkı ressam Stanczyk Jan Matejko* gibi
kimse soytarının neden hüzünlü olduğunu görmek istemez çünkü onlar istediği verimi (güldürdülmek) alamaz
günü geldiğinde ve insanlar senin yeterince büyüdüğünü düşündüğünde görevleri tamamlanmıştır ve artık senin tek yapman gereken onlara "karşılığını" vermektir.
ilerleyen günlerden devam ediyorum yazmaya, bilirsiniz insanlar yeterince delirmeden eline kalem alamaz. Saniyesi birbirini tutmayan biri olarak konuyu unutmuştum bile. Açıkçası bu kadar süre boyunca tek yaptığım insanları mutlu etmekti.
bu kadar gün aralıksız denedim ama insanoğlu verdikçe isteyen bir türdür. Bir kediye mama verdiğinde doyasaya yer belki sevdirir ve gider
ama bir insana yemek ısmarlarsan hani bunun tatlısı hani bunun çayı bunu tektarlayalım ya da cimrisin olarak devam edebilir.
Kendimi farklı olarak gösterme niyetinde değilim, bende yüz verdikçe astarını isteyen biriyim sonuçta.
Ne diyeceğimi ve ne olacağını asla bilmiyorum, bir süreliğine uzaklaşmak ve asla denemediğim birşey yapıp kendimi memnun etmeye çalışmak istiyorum.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Borderline - Taeyong
FanfictionBugün babam doktorumla konuşurken doktor ağzından bir şey kaçırdı : "Biz Taeyong'u 3 başlıkta inceliyoruz ; Majör depresif bozukluk, sosyal travma ve Borderline.."
