tbh [Complete]

tbh anniversary

နေရောင်ခြည်ဟာ တလွင့်လွင့်ဖြစ်နေတဲ့ လိုက်ကာစတွေကြားကနေ သူ့မျက်နှာပေါ်ကို ဖြာကျနေ၏။

ဂျဲနိုဟာ မျက်ခွံတွေပေါ်ကို လက်နဲ့ဖိပွတ်ရင်း အတော်ကြာအောင် အိပ်ပျော်သွားလို့ နောက်ကျိနေတဲ့ခေါင်းကိုပါ တစ်ဆက်တည်းဖိနှိပ်ထားမိသည်။ မနက်ခင်းလို့ထင်လိုက်ပေမဲ့ နေ့လယ်စာစားပြီး တစ်ရေးတမောအိပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတာကို ပြန်တွေးမိ၏။

ဂျယ်မင်းရော..?

အတွေးနဲ့အတူ အိပ်ယာဘေးကို လက်နဲ့ဆန့်တန်းမိတော့ အေးစက်စက်အသားစိုင်လေးကို တို့ထိမိသွားသည်။ အိပ်တဲ့အခါတိုင်း ရှိသမျှအဝတ်တွေကို ချွတ်အိပ်တတ်တဲ့အကျင့်ကို ဘယ်အချိန်ကစပြီး စွဲလမ်းသွားသလဲမသိ။ ရင်ဘတ်နဲ့ ခါးအောက်ပိုင်းကလွဲရင် ကျန်တဲ့နေရာတွေဟာ ညနေဆည်းဆာအောက်မှာ ရွှေဝါရောင်ဝင်းနေသလို လှစ်ဟပေါ်ထွက်နေသည်။

"ချစ်စရာလေး..."

ခပ်တိုးတိုးပြောရင်း နဖူးပေါ်က ဆံပင်လေးတွေကို တို့ထိဖယ်ရှားပေးမိ၏။ ရှည်လျားနက်မှောင်တဲ့ မျက်တောင်စင်းစင်းလေးတွေရဲ့အရိပ်ဟာ ပါးမို့လေးရဲ့အစွန်မှာ နေရာယူလို့ထားသည်။

ဂျဲနိုဟာ ကြည့်နေရသည်ကို မကျေနပ်နိုင်သော်ငြားလည်း ထိတွေ့လိုက်ဖို့ကို နှမြောပြန်တာမို့ လေတိုးဝှေ့ရုံလောက် အထိအတွေ့လေးနဲ့ ပြောင်ရှင်းချော‌မွတ်နေတဲ့ ပါးပြင်လေးကို အသာထိကြည့်မိ၏။

ချစ်တယ်.. ချစ်တယ်။

သူဟာ ဒီလိုမျိုး အကြိမ်ကြိမ်ပြောနေလည်း လုံလောက်တယ်လို့ မခံစားရလောက်တဲ့အထိ ဒီလူသားလေးအပေါ် ချစ်ချင်ရသည်။ လူသားတစ်ယောက်မို့ အထိအတွေ့မှာ သာယာချင်ပေမဲ့ ဒီလိုမျိုး တစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေရရင်လည်း ပြည့်လျှံကျလာလောက်တဲ့အထိ အများကြီးပဲချစ်ရတာမျိုးပေါ့။

ခပ်ခွေခွေဖြစ်နေတဲ့ ဆံပင်လေးတွေကိုကြည့်ရင်း ပြုံးမိတော့ အဲ့ဒီနေ့က ဂျစ်တူးကလေးကို ပြန်မြင်ယောင်မိပြန်သည်။ နဂိုအဖြောင့်ဆံပင်ပျော့လေးတွေကို ရိုးအီလာလို့ဆိုတဲ့အကြောင်းပြချက်နဲ့ လိမ်ကောက်ကလေးလုပ်လိုက်တာလေ။ ထိုးဖွလေ ပိုလှလေဖြစ်သွားတဲ့ ဆံပင်ကေလေးကြောင့် ဆံနွယ်တွေကြား လက်ချောင်းတွေတိုးဝှေ့မိတော့ အဲ့ဒီလက်ကို ဆွဲကိုက်ပစ်တာ သွေးတွေပါ ခပ်စို့စို့ဖြစ်သွားရသေးတာ။