Gerçeklik (BxB)-Düzenleniyor-

29

İyi okumalarr💕

.
.
.
.
.
.
.
.
.

Çalan kapıyla gözlerimi açtım. Uykum hafif olduğu için direkt uyanmıştım zaten.

  Kapıyı çalan kişi kafasını içeri uzattığında gelen kişiye baktım.

Ayçaydı.

"Babam seni çağırıyor Karan."dedikten sonra bir şey dememe vakit bırakmadan kafasını geri çekip kapattı kapıyı.

Yan taraf da dolabın üstünde duran ağrı kesicilerden iki tane içtikten sonra yataktan kalkıp üstüme beyaz bir tişört geçirdim ve odadan çıkmak için kapıya doğru yürüdüm.

Ne için çağırıyordu acaba.

Sonunda merdivenlerin sonuna gelince salona baktım.

Asel hariç herkes burda oturuyordu ve herkesin gözü bendeydi.

Sakın adımlarla ilerleyip tek kişilik koltuğa oturdum ve bakışlarımı Cihangir'e sabitledim direkt.

Ona baktığımda dün gece ona baba diyecek olma düşüncesi gözlerimi kaçırmama sebep olmuştu.

Onun yanında güven de hissetmeye başlamıştım bile. Hâlbuki ona ve ailesine hiç alışamayacağımı düşünüyordum.

Belki de benim de bir ailem olabilirdi. Baba dediğim her koşulda güvendiğim bir adam güvenip sırtımı daima yaslayacağım bir abim olabilirdi.

Ya da fazla ümitleniyordum belki de.  Bir yere ait olamayacak kadar eğitimsiz,sevgi nedir bilmeyen, insanlara soğuk davranıp tersleyen, beni sevmeye çalışan insanları umursamayan bir gerizekalıydım.

Arden haklı olabilirdi belki de sokaklarda büyüyen biriydim aramızda geçen doğru düzgün bir muhabbet bile yoktu kim olduğumu bilmiyorlardı ailesi dağılmasın diye düşünüp onları koruyordu benden, bir yandan düşününce.

Bir yere ait olamayacak kadar değersiz bir sokak çocuğuydum.

Yine de bir tarafım bir aile istiyordu güvenebileceğim kendimi ait hissettiğim bir yer.

Geçen bir kaç dakikanın ardından Cihangir'in boğazını temizlemesiyle daha demin ondan kaçırdığım gözlerimi ona çevirdim.

"Size saldıran adamı buldum ve yanına gittim sabah."dediğinde daha dikkatli dinlemeye başladım. Kimin yaptığını merak etmiyor değildim.

"Bu adam yıllardır düşmanımız zaten. Adamın adı Ferhat Aydemir. Bu adamın oğlu 2 veya 3 yıl önce Aselle sevgiliydi tabi bizim sonradan haberimiz oldu bunla yoksa daha önceden engellerdik bir şekilde. Çünkü bu adamla yıllardır bitmeyen bir aile düşmanlığı kan davası var."dedi Cihan.

"Asel kendi isteğiyle ayrıldı bu çocuktan ama Ferhat denilen adamın bu ilişkiden haberi olmuş bir şekilde ve oğlu ile Asel'i evlendirmeye çalışıyor bir deyişle berdel istiyor. Tabi biz bunu reddedince de işler kızışıyor."

"En son da bu noktaya geliyoruz işte Karan." Dediğinde ona bakmaya devam ettim. Bunu bana anlatıyordu tamam ama sanki başka şeylerde vardı söyleyeceği.

"Yalnız bir sorun daha var. Hastaneye gelen iki arkadaşını o şerefsizin evinde gördüm. Ve orda ne işleri olduğunu sana sormak istiyorum. Arkadaşlarının orda ne işi var Karan."dediğinde afallamış bir ifadeyle ona bakıyordum. Şimdi her şey belli olmuştu.

Dudaklarından histerik bir gülüş çıkan Arden'e döndürdüm bakışlarımı. O da direktmen bana bakıyordu.

"Ben demiştim bu piçin bir şeyler yaptığını. Siz de anca oturun masum ayaklarına yatan biricik oğlunuza inanın. Ee Karan iyi para verdiler mi bari."dediğinde damarlarımda ki akan kanın hızlandığını mavi gözlerimin daha da koyulaştığını hissediyordum.

Yukarda iki saat yaptığım edebiyatı bosverin siz ben bu gevşeği dövmeden rahat etmezdim.

"Arden! Evet Karan açıklama bekliyorum."diyen Cihangir'e bakışlarımı çevirdim.

Cidden benden şüpheliniyormuydu. On sekiz yaşında olan bir çocuğa biyolojik olmasa bile kardeşim sayılan birine zarar vereceğimi mi düşünmüştü cidden.

"Ne saçmalıyorsun amına koyayım daha velet sayılacak 18 yaşında ki bir çocuğa niye zarar vereyim." Dediğimde sinirden delircekmiş gibi hissettim.

"Biricik arkadaşlarının orda ne işi vardı o zaman Karan bey. "Diyen Arden'e bakışlarım tekrar döndü.

"Bilmiyorum. Nerden bileyim ben götünde mi dolaşıyorum onların sürekli." Dedim.

"Sen yapmışsın işte pezevenk. Bilmiyormuş birde. Para için milletin canını tehlikeye atandan ne beklersin. Yakında kendini de pazarlarsin bir yerde sokak piçi." Dediğinde yerimden ne zaman kalkıp üstüne doğru yürüdüğümü bile bilmiyordum.

Gözlerimin mavinin en koyu tonunu aldığına emindim. Ellerim kaşınıyordu bu aptalı dövmek için.

Önüme geçen Cihangirle durmak zorunda kalmıştım.

"Sakin ol bir Karan."dediğinde gözlerimden bile belli olan hayal kırıklığına engel olamadım.

Az önce bana boş yere bir sürü hakaret eden gerizekalıya bir şey demeyip bana mi sakinleş  diyordu  cidden.

"Bir çocuğa zarar verecek kadar adi bir insan değilim. Sokaklarda büyümüş olabilirim ama milletin canı için para alcak kadar adi değilim. Kaç gündür yanında olduğum herhangi bir duygu beslemediğim ama  yine de ailem  olarak adlandırılan kişilerden birine zarar verecek kadar adi bir insan değilim. O orospu çocuğunun yanında arkadaşlarımın ne işi var bilmiyorum ama mantıklı bir açıklaması olduğuna eminim."dediğimde konuşmasına izin vermeden tekrar konuştum.

"Bir daha da dinlemeden yargılayacağın veya evine getirip bin tane küfür duymasına sebep olacağın sokak piçlerini evine getirme."dediğimde tek elimle onu göğsünden itip çıkışa doğru yürümeye başladım. Arkamı dönerken herkesin ayaklanmış olduğunu görmüştüm zaten.

Ayakkabıların olduğu dolaptan ayakkabımı alıp yere koyduktan sonra eğilip ayağıma geçirdim ayakkabıları.

Kapıyı açıp dışarı çıktıktan sonra kapıyı normal bir şekilde kapatıp çıkışa doğru gitmeye başladım.

Sonunda korumaların açtığı demir kapıdanda çıktıktan sonra kastığım bedenimi serbest bıraktım.

Anında göğüs kafesimde oluşan acıyla küçük bir inleme firar etti dudaklarımdan.

........

Sonunda eve geldigimde hava kararmış ve çiseleyen yağmur hızını artırmıştı.

Odaya vardığımda ıslak kıyafetlerimin hepsini çıkarıp uzun zamandır temizlik yapılmadığı belli olan tozlu zemine attım.

Çıplak bedenimi yine tozlu olan yatağa bıraktığımda havaya kalkan toz hapşırmama neden olmuştu.

Yanda ki komodin de bilmem kaç ay önce aldığım param olmadığı için yenisini alamadığım muhtemelen tarihi geçmiş olan uyku hapların dan iki tane alıp susuz bir şekilde içtim.

Göğüs kafesim yaşadığım acıdan dolayı kasılıp duruyorken bunu düşünemeyecek kadar yorgun hissediyordum.

Gözlerim yavaş yavaş uykuya dalarken göz kenarımdan süzülüp sakağımdan aşağı inen bir damlacığı hissettim en son.

Hadi ama bu neydi şimdi amına koyayım.

.
.
.
.
.
.

Karan çocuğum mutlu olmicak galiba hiç bı zaman ya.

Neyse oy verin kız çok düşmüş he.

Sonra görüşürüzz💖💖