Selam bebislerim nabersiniz
İyi okumalarr🩵🩵
.
.
.
.
.
.
.
.
Tam giderken çalan kapıyla durduk.
Göktuğ kapıya yürüdü, tok bir hareketle kapıyı açtı. İçeri ortalama boyda, sokak tarzı giyinimi yine de düzgün duran çocuk içeri adım attı. Elinde termos vardı, yüzünde hafif bir tebessüm. Ama bu evin havası kolay yutulacak cinsten değildi.
"Merhaba," dedi. "Ben Aşkın. Spor salonundan Karan'ın arkadaşıyım. Ziyarete geldim."
Salonda hava daha da ağırlaştı. Alparslan kaşlarını kaldırdı, Göktuğ bana dönüp dudaklarını oynatarak konustu.
"Kuzii, yenge gelmiş..."
Ona öyle bir ters baktım ki anında sustu ama sırıtması hâlâ suratında asılı kaldı.
Salaktı bu çocuk valla başka tanımı yoktu.
Sonra sesli konuştu.
"Arkadaşın Aşkın, gelmiş kuzen."
"Ben çağırdım zaten," dedim, kısa ve net. Daha fazla açıklamaya gerek yoktu.
Cihangir'in bakışlarını üzerimde hissettim ama ses etmedi.
"Hadi odaya çıkalım" dedim.
Aşkın başıyla onayladı. Peşimden geldi. Merdivenlerden yukarı çıkarken salonun uğultusunu, bakışlarını, hepsini arkamda bırakıyordum.
Yatağın kenarına oturdum, o da termosu masaya bıraktıktan sonra sandalye çekip karşıma geçti. Dizlerimiz arasında bir veya iki santim falan var denebilirdi.
Hafif gülümsedi.
"Baya gergin bi havaydı."
Derin bir nefes alıp ona baktım.
" Öyle bir şeyler konuşuyorduk."
Aşkın gözlerini kısarak bana baktı.
"Peki."
Bir sigara çıkardım, yakmadan parmaklarım arasında çevirdim.
O sırada odanın içinde sessizlik ağırlaştı. Ama nedense rahatsız edici değildi. İlk kez bir yabancı bu evin havasına farklı bir şey katıyordu. Ve ben de istemesem bile, farkında olmadan buna dikkat kesiliyordum.
Aşağıdaki gözlerden uzak olmak iyi hissettirmişti.
Bana bakıyordu. Gözlerini hiç kaçırmıyordu.
"Ne bakıyorsun öyle?" dedim.
Çekinmeden sordu.
"Yüzün... baya kötü görünüyor. Ne oldu sana?"
Gözlerimi kısa bir an yere indirdim, sonra tekrar ona baktım.
"Ufak bir kavga. Başımı belaya soktum."
Kaşlarını kaldırdı.
"Ufak diyorsun ama yüzünün yarısı mosmor, kaşın açılmış. " öyleydi zaten.
Burnumdan kısa bir kahkaha çıktı." Bu sadece ısınma turu."
"Peki ciddi bir şey yok dimi? Hastaneye falan gitmişsin..."
"Merak etme. Bir anda fazla darbe alınca hastaneye gitmek zorunda kaldım."
Aşkın dudakları aşağı doğru büküldü hafif.
"Umarım çabuk iyileşirsin Karan"
Omuz silktim.
O an odada sessizlik oldu
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Gerçeklik (BxB)-Düzenleniyor-
Ficción GeneralGerçek Ailem kitabıdır ilk kitabım:) "Yeraltının karanlık ringlerinde dövüşerek hayatta kalmaya çalışan Karan, sadece rakipleriyle değil, geçmişinin gölgeleriyle de savaşıyor. Yıllarca ölü bildiği annesinin gerçeği, saklanan sırlar ve dağılmış bir a...
