Gerçeklik (BxB)-Düzenleniyor-

33

Naber kız.

Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın.

İyi okumalar🤍✨

.
.
.
.
.
.
.
.

  Normal geçen işten sonra eve dönmüştüm. Kendimi direkt yatağa atıp telefona bakmaya başladım.

Bir yandan da bir kutu peçete bitirmiştim. Gözümü ve burnumu silmekten.

Yağmurda ıslandığım için beklediğim gibi hasta olmuştum. Normal de bu kadar zayıf değildi bünyem ama yarım saat yağmurda durduğum için çabuk hasta olmuştum bu sefer.

Baş ağrısı, mide bulantısı falan derken gözümden de yaş akıyordu ağlıyormusum gibi. En gıcık olduğum şeyde bu olmuştu zaten.

Yine de daha önümü bile göremezken Instagramdan dikkatimi çeken bir kaç profile bakmaya çalışıyordum.

Üstten gelen mesajla gözüm oraya kaydı.

+0563***: Kuzi mesajlarıma baksan mı artık. Napıyon,nasılsın onu bileyim bari. - Göktuğ

Mesajı bildirim panelinden silip telefonu yatağın kenarına attım.

Göktuğ sürekli mesaj atıyordu. Ama cevap vermiyordum. Onun bir suçu yoktu ama Karyalarla iletişimi kesmek için kimseyle konuşmuyordum.

Aselle de nasıl olduğu ile ilgili konuşuyordum sadece.

Aslında bir kereliğine Barlasla konuşmuştum. O da kısa sürmüştü zaten.

Geriye dönüş büyüsü fışıfışı :

Kapı çaldığında elimde ki bitmek üzere olan sigarayı söndürüp ayağa kalktım.

Kapıya gidip açtığım da karşımda Barlas'ı görmeyi beklemiyordum açıkçası.

"Naber Karan." Dediğinde arkamı dönüp içeri baktığımda evde elinde bira altında  boxerla dolaşan bir yandan da ağzına kurabiye tıkıştıran Borayla bir kaç saniye göz teması kurduğumda sonuna kadar açtığım kapıyı sadece benim görüneceğim kadar kapattım.

"İyide hayırdır." Dedim.

"Bir kaç dakikalığına dışarı gel konuşalım." Dedi. Çok ayık değildim şuan o yüzden hiç itiraz etmekle uğraşamazdım. İtiraz etsem de beni döverek burdan çıkartma ihtimali olabilirdi bakışlarından anladığım kadarıyla.

Yanda ki duvara sabit olan askılıkdan siyah bir ceketi çıplak üst bedenime geçirip fermuarını çektim.

"Birazdan gelirim." Dediğim Bora bunu pek takmışa benzemiyordu. Şuan beni duyduğuna emin bile değildim.

Kapıdan çıkıp kapıyı kapattığım da Barlas'a yürümesi için elimle işaret verdim.

Apartmanın dışına çıkınca duvarın kenarında durdu. Bende kendimi duvara yaslayıp konuşmasını bekledim.

"Buraya yok Cihanla konuş barış demeye gelmedim Karan. Sadece her ne olursa olsun yanında olduğumu bil diye geldim. Herhangi bir sorun olursa benden yardım istemeye çekinme. Diğer konuya gelirsek de kendi kararlarını verebilcek yaşta ve çok akıllı olduğunu biliyorum. Yine de amcan olarak yanında olmak istiyorum. Bir şey olursa beni, bana ulaşamazsan da Bertuğ'yu ara lütfen."derken yüzündeki samimi gülüşle konuşuyordu.