Gerçeklik (BxB)-Düzenleniyor-

50

Nabersiniz kızz

Nasıl gidiyo hayat

Uzun süredir Wattpad'e uğramıyorum 😁

Oy ve yorumu unutmayın

İyi okumalar asklaarr💗🤍

.
.
.
.
.

Sabahın gri ışığı perde aralarından sızarken, odadaki sessizlik neredeyse kulaklarımı tırmalıyordu. Ne kuş sesi vardı ne de dışarıdan gelen bir araç sesi. Yalnızca duvardaki saatin tıkırtısı. Gözlerimi açtığımda, vücudumun her yanı sızlıyordu omzundan başlayıp sırtımın ortasına doğru uzanan hafif morluk, dünkü demir darbesi yüzünden olmuştu.

Cihangir, sabah erkenden çıkmıştı.Sabah saatleri yaklaşırken ikimiz salonda oturmaya devam ediyorken bir anda kalkıp gitmişti. Kahvaltı masasında iki tabak, birinde soğumuş yumurta, diğerinde dokunulmamış çay. Elimde fincanla bir süre masanın başında oturdum.

Diğer ev halkı bir yerlere dağılmıştı. Yarısı işe gitmiş, bir yarısı okula falan gitmişti. Azade hanımla oturmuş kahvalti yapmıştık bizde.

Ona (Cihangir'e) söyleyecek çok şeyim vardı ama nedense kelimeler hep boğazımda düğümleniyordu. Dün gece bana "artık yalnız değilsin" demişti. Ama sabah olduğunda, yalnızlık yine koltuğa oturmuş, çayımı benden önce içiyordu sanki.

Bir süre sonra dayanamadım. Üzerime siyah tişörtü ve eşofmanımı geçirdim, montu kaptığım gibi çıktım. Ne düşünmek istiyordum, ne de evdeki sessizliği duymak.
Direkt salona gittim.

Spor salonu sabahları her zamankinden daha boş olurdu. Camlardan içeriye giren gün ışığı, zemindeki ter izlerini bile belirginleştiriyordu. Sessizliğin arasında çalan loş bir müzik vardı, dumbbell'ların birbirine değdiğinde çıkardığı metal sesiyle karışıyordu

İkinci kata çıktığım da Ahmet abi çarptı gözüme direkt o da beni görmüş olacaktı ki yanıma geldi.

"Hoşgeldin aslanım. Dinlenseydin bugünde."

"Yok abi ya. Canım sıkılıyor evde. Biraz kafa dağıtırım." Dedim sıkkın bir nefesle.

Kafasını salladığın da hafifçe omzuna dokunup üst kata çıkmaya başladım.

Sabah saatleri olduğu için salon çok dolu değildi. Personele özel odaya gidip üstüme rahat bir şeyler giydikten sonra bugün ki programa baktım.

Bir kaç kişi ve Aşkınların ekibi gelecekti. Yani bugün Aşkın'ı görecektim.

Spor alanına geri döndüğümde günlük sporumu yapmaya başladım.

Kimse yokken kendi kendimize takılmamıza izin vardı.

Etrafta göz gezdirirken uzun süre önce eğitmenliğini yaptığım Beyza'yı gördüm.

Beyza'nın sesi yankılandı.
"Naber patron, uzun süredir yoktun buralarda."

Kısa bir nefeslenme yapıp cevap verdim.
"Biraz ara verdim. Şimdi geri döndüm."

"İyiymiş, hadi uzun zaman sonra birlikte spor yapalım. Senden daha iyi bir sporcu olduğumu kanıtlayayım. " dedi, matı bir kenara bırakırken.

"Şımartma kendini," dedim gülerek. "Hadi."

Beyza yere matı serdi, saçlarını lastikle toplarken bana baktı.
"Bugün biraz core çalışalım hocam, uzun zamandır yapmadım," dedi gülerek.

"Olur," dedim kısa bir sesle. "Plank başlıyoruz o zaman."

Kollarını yere yerleştirip pozisyona geçti ama belini fazla kaldırmıştı.
Yanına çömeldim, iki parmağımla beline dokundum.