တိတ်ဆိတ်နေသော Kim အိမ်တော်ကြီးထဲတွင်တော့ Jimin တစ်ယောက် အပြင်သွားရန် ပြင်ဆင်နေသည်။
Tae Hyung ညက လာပို့ထားသော အင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီကို ဝတ်လိုက်ရင်း မှန်ရှေ့တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်မိတော့ Jimin ကိုယ်တိုင်ပင် ရယ်ချင်သွားသည်။
အဖြူနှင့်အမဲလောက်သာ တစ်စိုက်မတ်မတ် ဝတ်ဆင်တတ်သော သူ့အတွက် အရောင်ရင့်ရင့်၊ အရောင်စုံစုံ ဖြစ်နေသော Tae Hyung ၏ အဝတ်အစားတွေက ဘယ်လိုမှ လိုက်ဖက်မနေ။
သို့သော်လည်း အဝတ်တစ်ထည်၊ ကိုယ်တစ်ခုနှင့် အိမ်ပေါ်က ဆင်းလာရသော သူ့အတွက်တော့ လောလောဆယ် အဆင်ပြေတာကိုသာ ဝတ်ဆင်ရမည်။
တကယ်တော့ ထိုနေ့က မာမီ သူ့ရှေ့ကို အိတ်တစ်ခုပေးခဲ့စဉ်က ထိုအိတ်ကို အဝတ်အိတ်လို့ ထင်ခဲ့မိသည်။
Kim စံအိမ်တော်ရောက်လို့ ဖွင့်ကြည့်ချိန်တွင်တော့ မာမီထည့်ပေးလိုက်သည်မှာ Jimin သုံးနှစ်၊ လေးနှစ်အရွယ်လောက်က အဝတ်အစားများ၊ Jimin ငယ်စဉ်က ဆော့ခဲ့ဖူးသော ကစားစရာအချို့နှင့်အတူ သူနှင့် Jin Hyung ၏ ဓာတ်ပုံများ၊ သူတစ်ယောက်တည်း ကလေးတုန်းက ရိုက်ထားသော ဓာတ်ပုံအယ်လ်ဘမ်များသာ ဖြစ်သည်။
ထိုအရာတွေအားလုံးကို မာမီက တစ်ချိန်လုံး သိမ်းထားခဲ့သော အမှတ်တရပစ္စည်းများပင်။
ယခုလို ထည့်ပေးလိုက်ခြင်းကတော့ Jimin ကို မာမီ့ဘဝထဲကရော Park အိမ်တော်ကပါ အပြီးတိုင် စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဟူသော အဓိပ္ပာယ်မှန်း Jimin သဘောပေါက်ပါသည်။
Jimin တွေးလက်စ အတွေးများကို လက်စသတ်လိုက်ကာ စားပွဲပေါ်က နာရီကိုသာ ကောက်ပတ်လိုက်သည်။
ပုံမှန်ဆို ဒီနေ့က သူအလုပ်ရှိသည့်နေ့ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဆေးရုံအုပ်ထံမှ မာမီ့အာဏာဖြင့် ဆရာဝန်အဖြစ် ခေတ္တဆိုင်းငံ့ခံထားရကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်နောက် ယခုအချိန်တွင်တော့ သူက အလုပ်လက်မဲ့တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သို့ပေမယ့် သူတစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်။
Jin Hyung ကိုလည်း မာမီက Company အရိပ်တောင် မနင်းနဲ့ဆိုသည့် စကားကို အတွင်းရေးမှူးမှတစ်ဆင့် ပြောခိုင်းထားတာကြောင့် သူတို့ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်လုံး ယခုတွင်တော့ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်နေကြသည်။
