"ကျွန်တော် ရင်တွေတုန်နေတယ် Hyung... တစ်ခုခု အဆင်မပြေဖြစ်အောင် လုပ်မိမှာ စိုးရိမ်နေတယ်။"
ကားထဲရှိ Radio မှ လာနေသော သီချင်းသံ ခပ်အေးအေးနှင့်အတူ ထွက်လာသော Jeon အသံကြောင့် Jimin ကားမောင်းနေရင်းမှ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် Jeon လက်လေးတွေကို ဆုပ်ကိုင်ပေးလိုက်သည်။
"ကိုယ်တစ်ယောက်လုံး ရှိတယ်လေ Jeon... စိတ်မပူနဲ့နော်။"
"ကျွန်တော် Hyung ကို မျက်နှာမပျက်စေပါဘူး။"
"ကိုယ်သိတယ်။"
သူတို့နှစ်ယောက် Jin Hyung မွေးနေ့အတွက် ညစာအတူစားကြရန် စားသောက်ဆိုင်ဆီသို့ သွားနေကြခြင်းပင်။ ပထမဆုံးအကြိမ် Hyung နှင့် တွေ့ဆုံခြင်းအပေါ် Jeon က အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံပေါ်နေပေမဲ့ Jimin ကတော့ စိတ်မပူမိပါ။
Hyung က Jeon ကို သဘောကျမှာ အသေအချာပင်။ Hyung ပင်မဟုတ်၊ မည်သူမဆို Jeon လို ကောင်လေးမျိုးကို သဘောကျမည်ဆိုတာ မလွဲဧကန်မို့ Jimin ထူး၍ စိတ်မပူမိခြင်း။
မိနစ်အနည်းငယ်လောက် မောင်းနှင်ပြီးသည့်အချိန်တွင်တော့ သူတို့ကားလေးက စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
နှစ်ယောက်လုံး အဝတ်အစားများကို သပ်ရပ်အောင် အနည်းငယ်နေရာချလိုက်ပြီးနောက် ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ Jimin ကပင် ဦးဆောင်၍ Jeon လက်ကိုဆွဲလျက် Booking ယူထားသော အခန်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
"ခ... ခဏလေး Hyung..."
Jimin အခန်းတံခါးကို ဖွင့်ရန် လက်ရွယ်လိုက်စဉ် လှမ်းတားလာသော Jeon။
"ကျွန်တော် ခဏလောက် အသက်ဝဝရှူမလို့..."
Jeon စကားကြောင့် Jimin ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်မိသည်။
Jeon လည်ပင်းတွင် စီးထားသော Necktie ကို သပ်ရပ်စေရန် ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ရင်း—
"Jeon စိတ်မပူပါနဲ့။ သက်တောင့်သက်သာနေပါ။"
"ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ် Hyung။ အပိုတွေလုပ်နေမိသလိုများ ဖြစ်နေလားမသိဘူး။"
"မဟုတ်တာ Jeon ကလည်း... ကိုယ်နားလည်ပါတယ်။ ခုတော့ ဝင်ကြရအောင်နော်။ Hyung တို့ စောင့်နေလောက်ပြီ။"
