Park Group ၏ CEO လဲဖြစ် Park အိမ်တော်၏ သခင်မလဲဖြစ်သော အမျိုးသမီးသည် ကုမ္ပဏီမှ ထွက်လာပြီး ကားပါကင်ဆီသို့ လျှောက်လာစဉ်
"ဥက္ကဋ္ဌကြီး..."
အသံကြားရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ စီးပွားရေးမိတ်ဖက်တစ်ဦး၏ ဇနီးက ပြုံးပြရင်း လျှောက်လာသည်။
"ဆိုယွန်းဘဲ.. မတွေ့တာကြာပြီနော်။"
" ဟုတ်ပရှင် ကျွန်မလဲမအားတာနဲ့ ဒီဘက်မရောက်ဖြစ်တာ ။ ဥက္ကဌကြီးက အသက်မကြီးတော့ဘူးလားနော် အရင်လို လှမြဲလှဆဲဘဲ"
တစ်ဖက်မှ ချီးကျူးမှုကြောင့် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့်ကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။
" ဆိုယွန်းကတော့ မြှောက်နေပြန်ပြီ။ ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်တွေပင်ပန်းနေလို့ အရွယ်ကျနေတာကို "
နှစ်ယောက်သား ခဏတာ နှုတ်ဆက်စကားပြောနေကြပြီးနောက်
"ဪ... ဒါနဲ့ ဟိုတစ်နေ့က သားငယ်လေးကို တွေ့လိုက်သေးတယ်။"
"Jimin ကိုလား..."
"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မတို့က ဟန်မြစ်ဘက်မှာ ဓာတ်ပုံရိုက်နေတာ... နောက်မှ ပြန်ကြည့်တော့ သားလေးက နောက်ခံထဲ ပါနေလို့ သဘောကျပြီး သိမ်းထားလိုက်တာ။"
သူမက ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဓာတ်ပုံကို ပြလိုက်သည်။
ပုံထဲတွင်...
Jimin နှင့် လူငယ်တစ်ယောက်။
နှစ်ယောက်သား ခုံတန်းတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေကြပြီး...
ထိုလူငယ်က Jimin ကိုသာ မျက်လုံးမလွှဲတမ်း စိုက်ကြည့်နေသည်။
နောက်တစ်ပုံ...
Jimin က ပြုံးရယ်နေစဉ် ထိုလူငယ်က ပါးပြင်ကို အသာထိကိုင်ထားသည်။
ထို့နောက်...
ကားဘေးတွင် ရပ်နေသော Jimin ကို ထိုလူငယ်က နဖူးချင်း အသာထိကပ်ထားသော ပုံ။
သာမန်သူငယ်ချင်းများကြားတွင် မတွေ့ရတတ်သည့် ရင်းနှီးမှု။
ဒီပုံတွေဟာ နောက်ခံထဲတွင်ပါလာခြင်းမှမဟုတ်ဘဲ။တမင်သပ်သပ်ကို ရယ်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရိုက်ထားခြင်းမှန်းသိသာနေသည်။
