Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
'Dile gelip konuşmazlar, sırdaşımdır duvarlar Hesabım kendimle, hiç kimse duymayacak'
-
İçimdeki çocuğu büyütmeye mi yoksa öldürmeye mi çalıştığımı kestiremiyorum.
Benden korkuyor. Eve dönmemem için yalvarıyor. Sesimi duyduğunda bile kusacak gibi oluyor. Her ne yapacaksam çabuk yapmalıyım yoksa elimde bir çocuk kalmayacak.
Yalan söylemiyorum Theodore. Bodruma kilitlediğim çocuğun benden nefret ettiğinin farkında değil misin gerçekten?
Sessiz ol ve dinle! Ağladığının farkında değil misin? Sanırım annesini istiyor. Ne yaparsam yapayım annesini unutturamadım. Dönüp dolaşıp ona gitmek istiyor. Ona gidince karşılık alamayacağının farkında değil. Bırakırsam kendinden nefret edeceğinin de.
Şimdi anlıyor musun neden onu kırıp duruyorum? Onu parçalara ayırıyorum ki benden başka kimse ona zarar veremesin. Benden nefret ediyor biliyorum. Sorun değil. Kendinden nefret etmesinden iyidir.
Ve sana gelince, bana canavarmışım gibi bakmayı kes. Ona bunu yapmayı ben istemedim. Yapmak zorundaydım. Sana anlattığım şeyleri gerçekten anlıyor musun? Benden nefret ettiğini gör istedim. Beni görmeni değil.
Daha doğrusu, korkarım onu benden kurtarmanı istedim. İstiyorum. Yoksa annesine olan yakarışlarına kulak verip kafasına sıkmam an meselesi.
-
'Kah vazgeçtim kendimden, kah gülümsedim doğan güne Böyledir yaşamak'
