Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 5ο

"Τι κάνεις εσυ εδώ;"

"Η Βάνα πήγε με τον Ιάσονα και μου είπε να έρθω εγώ" είπε απλά.

"Καλά και όταν είπα φιλενάδα δεν σκέφτηκες πως ίσως σε μπέρδεψα με την Βάνα και πως θα έπρεπε να πεις πως δεν είσαι αυτή;"

"Φιλενάδα είπες" σχολίασε. "Γκέι δεν είμαι;" συνέχισε.

Σωστά το ξέχασα. Συγνώμη φιλενάδα. Αυτό να το πω και φωναχτά; Είναι κρίμα να το κρατήσω μόνο για μένα.

Αλλά άστο, είπαμε πως θα κάναμε καινούργια αρχή.

"Πάμε;" ρώτησα χαμογελαστή.

Ανασήκωσε τους ώμους του και άρχισε να περπατά προς το αμάξι του. Ωραίο είναι. Έχει άποψη. Σαν κι αυτόν.
Κάθισα στην θέση του συνοδηγού και έδεσα την ζώνη μου. Εκείνος αμίλητος όπως πάντα άρχισε να οδηγά. Έβλεπα έξω απ' το παράθυρο. Τελικά αυτοί οι καλλιτέχνες μπορούν να είναι ή εντελώς συναρπαστικοί ή εντελώς βαρετοί.

Εγώ έπεσα σε βαρετό η δόλια!

"Που θα πάμε;" ρώτησα.

"Ένα καινούργιο κλαμπ είναι, δεν είπε τίποτε άλλο ο Ιάσονας"

"Μάλιστα" σχολίασα.

Η διαδρομή ήταν βουβή. Εντάξει ρε παιδί μου, δεν λέω. Μπορεί να μην είναι εντελώς μαλάκας αλλά ούτε και ο πιο έξω ψυχή άνθρωπος είναι!

Φτάσαμε έξω από το κλαμπ. Καλούτσικο φαίνεται. Η μουσική ακουγόταν μέχρι έξω. Μπήκαμε μέσα και ψάξαμε τους άλλους. Τελικά τους βρήκαμε σε ένα τραπεζάκι στο βάθος.

"Ήρθατε κιόλας!" αναφώνισε η Βάνα.

"Μμ" μούγκρισα.

Κάθισα στην θέση δίπλα στην Βάνα. Ο Ισπανός κάθισε στην άλλη άκρη του τραπεζιού δίπλα στον Ιάσονα. Κοίταξα λίγο γύρω μου. Οι υπόλοιποι είχαν ήδη ένα ποτό.

"Πάω να πάρω ποτό" αναφώνισα στην Βάνα και σηκώθηκα.

"Εσύ δεν θες τίποτα ρε;" ρώτησε ο Ιάσονας τον Φερνάντο.

"Ακόμα" μούγκρισε εκείνος.

Πήγα στο μπαρ και κάθισα σε ένα σκαμπό.

"Γεια" είπα στον μπάρμαν που ήταν γυρισμένος πλάτη.

"Ένα λεπτό κοπελιά" είπε χωρίς να μου ρίξει ματιά.

Κοίταξα λίγο τριγύρω. Ωραίος χώρος είναι καλέ.

"Γεια" άκουσα τον μπάρμαν λίγα δευτερόλεπτα μετά.

Έστρεψα το βλέμμα μου πάνω του.

"Ένα μαρτίνι παρακαλώ" είπα χαμογελαστή.