Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 19ο

"Να περάσω;" ρώτησε κοιτώντας με.

"Ε, ναι" απάντησα ανοίγοντας περισσότερο. "Έλα"

Αφού μπήκε μέσα, έκλεισα την πόρτα αγνοώντας το θυμωμένο βλέμμα του Φερνάντο.

Δηλαδή τι;

Μόνο εσύ θα μου σπας τα νεύρα;

Όχι κύριε Ισπανέ!

"Να σου βάλω κάτι να πιεις;" ρώτησα ευγενικά.

"Μπα, είμαι εντάξει"

Καθίσαμε όλοι μαζί στο καθιστικό. Ένιωθα απίστευτα άβολα. Ο Φερνάντο είχε καθίσει δίπλα μου κι ο Άγγελος στην πολυθρόνα απέναντι.

Ένιωθα πως ανα πάσα στιγμή ο Φερνάντο θ' άρπαζε τον Άγγελο και θα τον έκανε τόπι στο ξύλο.

"Τι συνέλευση ειν' αυτή;" ακούστηκε η φωνή της Σαμάνθας.

Δόξα σοι ο Θεός! Σώθηκα!

"Σαμάνθα!" αναφώνισα και σηκώθηκα. "Κάνε για λίγο παρέα στον Φερνάντο και τον Άγγελο μέχρι να πάω στο δωμάτιο να κάνω ένα τηλεφώνημα" συνέχισα τραβώντας την μέχρι τον καναπέ.

Έτρεξα στο δωμάτιο μου και βρήκα το κινητό μου. Πριν σχηματίσω τον αριθμό της Βάνας, άναψα ένα τσιγάρο.

Το τέταρτο τσιγάρο που έκανα τα τελευταία 7 χρόνια. Που σημαίνει πως μόνο 4 φορές βρισκόμουν σε απόγνωση.

"Θα σε σκοτώσω!" αναφώνισα ελευθερώνοντας τον καπνό από το στόμα μου, μόλις απάντησε.

"Γιατί;" ρώτησε απορημένη.

"Εσύ είπες στον Φερνάντο που να με βρει;"

Δεν απαντούσε. Εσύ του είπες σκατιάρα!

"Έκανε σαν τρελός να μάθει!"

"Μπορούσες να μου τηλεφωνήσεις"

"Καλά, αυτός έφυγε πριν 2 μέρες, τώρα θυμήθηκες να με πάρεις τηλέφωνο;"

"Έχω μπελάδες. Πρέπει να έρθεις Κέρκυρα με τον Ιάσονα να τον μαζέψεις"

"Α, δεν μπορώ φιλενάδα" είπε.

"Γιατί;!"

"Μας το απαγόρευσε ο Φερνάντο"

Να πάρει.

"Θα σε πάρω αργότερα"

Έκλεισα το τηλέφωνο και έσβησα το τσιγάρο πριν το τελειώσω. Κατέβηκα τις σκάλες αργά. Έφτασα στο σαλόνι κι όλοι ήταν εκεί όπως τους άφησα.

"Καλώς την!" αναφώνισε η Σαμ. "Έρχεσαι μισό λεπτό που σε θέλω;" συνέχισε και με τράβηξε στην κουζίνα.
"Τι;" ρώτησα.