Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 15ο

Ο Μαξ άρχισε να μου γλύφει το πρόσωπο για να ξυπνήσω. Αυτό το σκυλί θα με καταστρέψει. Επέστρεψα από την ταβέρνα γύρω στις 3 το πρωί χτες και με ξυπνάει τώρα που είναι....9;!

9 η ώρα το πρωί;!

Στριφογύρισα στο κρεβάτι και έκλεισα τα μάτια ξανά. Τελικά η Σαμάνθα ήταν αυτή που μπήκε μέσα και με ξύπνησε για τα καλά. Τράβηξε τις κουρτίνες και άφησε το φως του ήλιου να μπει μέσα στον χώρο.

"Όχιιιιι" κραύγασα και κάλυψα τα μάτια μου.

"Καλέ ξύπνα! Θα πάμε για ψώνια" αναφώνισε σκουντώντας μου τα πόδια.

"Ε τι; Θα φύγουν τα μαγαζιά σε 2-3 ώρες;"

"Όχι, αλλά σε 2-3 ώρες πρέπει να πάμε στην ταβέρνα" είπε.

"Σε μισή ώρα έρχομαι κάτω, φύγε" είπα έτοιμη να κοιμηθώ ξανά.

"Καλά. Χρόνια Πολλά Ρωξάν" μου είπε και την ένιωσα να χαϊδεύει το κεφάλι μου.

Χαμογέλασα χωρίς να κινηθώ.

"Ευχαριστώ Σαμ"

Ήθελα όντως να κοιμηθώ κι άλλο αλλά έπρεπε να σηκωθώ. Αν αργούσαμε να ανοίξουμε την ταβέρνα, το πρόγραμμα της ημέρας θα πήγαινε στράφι.

Είμαι η πιο χαριτωμένη σερβιτόρα του μαγαζιού. Ίσως επειδή οι άλλες δύο σερβιτόρες δεν είναι σερβιτόρες αλλά σερβιτόροι.

Χιχιχι.

Φόρεσα ένα σκούρο τζιν, ψηλές μπότες μέχρι το γόνατο και ένα δερμάτινο.
Αφού φάγαμε πρόγευμα, πήγαμε με την Σαμάνθα στα μαγαζιά. Επέμενε να μου αγοράσει μια κορδέλα μαλλιών με αυτάκια γάτας.

"Μόνο αν κυκλοφορείς όλη μέρα με ψεύτικο μουστάκι" της ανακοίνωσα.

Τελικά γίναμε νούμερα όπου πηγαίναμε. Εγώ γάτα κι αυτή Κωλοκοτρόνης.

Γύρω στις 1 πήγαμε στο ταβερνάκι. Άλλαξα στα γρήγορα, έβγαλα το δερμάτινο και έμεινα με ένα γαλανό μπλουζάκι. Έδεσα την ποδιά γύρω μου και αποφάσισα να αφήσω στα μαλλιά μου τα γατίσια αυτιά.

Έτσι, για το γαμώτο.

Σήμερα κλείνω τα 24. Είμαι σίγουρη πως η Σαμάνθα διοργανώνει γλέντι. Κι όταν λέω γλέντι, εννοώ γλέντι Κερκυραϊκό.

Βγήκα από την τουαλέτα και πήγα στην κουζίνα.

"Τι καλό μαγειρεύεις;" ρώτησα την Μάγδα, την μια μαγείρισσα.

"Τώρα; Το αγαπημένο σου" είπε χαμογελαστή.

Γούρλωσα τα μάτια κι έσκυψα πάνω από την κατσαρόλα. Η μυρωδιά ίδια κι απαράλλαχτη όπως όταν ήμουν παιδί.