Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 10ο

"Ταξί! Ταξί!" φώναξα.

Το όχημα σταμάτησε μπροστά μου και ο οδηγός κατέβηκε. Έβαλε την βαλίτσα μου στο πορτ μπαγκαζ και επέστρεψα στην θέση του.

Αφού του είπα την οδό του ξενοδοχείου άρχισε να οδηγάει.

Παρίσι! Γαλλία! Πύργος του Άιφελ! Κρουασάν!

Π-Α-Ρ-Ι-Σ-Ι!!!

Κοιτάω τα πάντα μέσα από το τζάμι σαν παιδί που πάει στην Disneyland για πρώτη φορά.

Ωχ! Τι σκέφτηκα! Είχα ξεχάσει εντελώς την Disneyland!!

Θα πάω ΚΑΙ εκεί!

Είναι το όνειρο της ζωής μου να βγάλω φωτογραφία με την Μίνι Μάους!!

Όταν φτάσαμε στο ξενοδοχείο, ο οδηγός με βοήθησε να κατεβάσω τις αποσκευές μου. Αφού τον πλήρωσα, μπήκα στο ξενοδοχείο κουβαλώντας και την βαλίτσα μου μαζί.

"Καλησπέρα" είπα σοβαρή. "Έκανα μια κράτηση στο όνομα Ρωξάνη Χρυσού" συνέχισα.

Αφού ο άνδρας στην ρεσεψιόν πληκτρολόγισε κάποια πράγματα βρήκε τα απαραίτητα χαρτιά. Μου έδωσε το κλειδί μου και μου είπε σε πιο όροφο να πάω.

Το ξενοδοχείο μπορεί να μην ήταν και πεντάστερο, αλλά για να είμαι ειλικρινής και σε παράγκα να μου έλεγαν να μείνω, θα έμενα.

Παρίσι είναι αυτό!

Έκανα ένα γρήγορο μπάνιο και κοίταξα το ρολόι. Ήταν 3 το πρωί. Ξάπλωσα με φόρα στο κρεβάτι αλλά τελικά δεν άντεξα.

Πέντε λεπτά μετά με βρήκα σχεδόν κρεμασμένη από το παράθυρο. Παρατηρούσα τα πάντα προσεκτικά. Τα αμάξια που κινούνταν, τα φώτα, τα πάντα! Ήμουν απίστευτα ενθουσιασμένη.

Όταν πήγε 4 και μισή αποφάσισα πως 2-3 ώρες ύπνου θα μου έκαναν καλό για να έχω χρόνο και ενέργεια για να επισκεφτώ όσα περισσότερα πράγματα μπορούσα.

"3...2...1" ψιθύρισα.

Με το που είπα το 1 ακούστηκε το ξυπνητήρι μου αλλά δεν πέρασε ούτε ένα δευτερόλεπτο και ήμουν ήδη σηκωμένη.

------------

Χαλάρωση.

Υπέρτατη χαλάρωση.

Αφού επισκέφτηκα το μουσείο του Λούβρου και πέρασα 3 ώρες εκεί (εννοείται πως δεν πρόλαβα να σω τα πάντα αλλά και πάλι εντυπωσιάστηκα!) πήγα για ψώνια στην Champs Élysées.

Είχα διαβάσει για το πόσο μεγάλη ήταν η λεωφόρος αλλά μόνο να διασταυρώσω ήταν τρομαχτικό. Ακόμη πιο τρομαχτικός ήταν ο συνολικός λογαριασμός που πλήρωσα.