Ρίξε λίγο χρώμα!

Κεφάλαιο 36ο

Το πάρτυ του Bernardo μέχρι τώρα δεν εξελίχθηκε ακριβώς όπως θα ήθελα να εξελιχθεί.

Ο Φερνάντο είναι σίγουρα θυμωμένος μαζί μου. Θυμός, ζήλεια ή μίσος, δεν ξέρω τι απ' αυτά νιώθει για μένα.

Πλέον δεν μου λέει ούτε καλημέρα, ούτε καληνύχτα.

Από τότε που ο Bernardo έδειξε ενδιαφέρον στην δουλειά μου ο Φερνάντο απομακρύνθηκε ξανά από μένα. Τώρα μπορεί να ήταν και χειρότερα τα πράγματα.

Πριν άντεχε να είναι στον ίδιο χώρο με μένα, τώρα ούτε λόγος. Με το ζόρι δέχεται να με βλέπει μπροστά του.

Απ' την ώρα που φτάσαμε στο πάρτυ του Bernardo, χόρευε με κάτι τυχαίες που βρίσκονταν στο χώρο. Εγώ συζητούσα με κάποιους άλλους γνωστούς του Bernardo, χωρίς όμως να παραλείψω κλεφτές ματιές προς την μεριά του Φερνάντο.

Μια χαρά ήταν. Έπινε και χόρευε με τις κοπέλες χαμογελαστός.

Σε κάτι τέτοιες στιγμές εύχομαι να ήταν γκέι στην πραγματικότητα.

Δεν μπορούσα να κάνω σκηνή μπροστά σε όλους κι έτσι έμεινα να σιγοβράζω παριστάνοντας την χαλαρή. Ασχέτως πως μέσα μου γινόταν το έλα να δεις!

"Φαίνεται να διασκεδάζει" σχολίασε ο Bernardo.

"Ναι, το έχω προσέξει" απάντησα πίνοντας μια γουλιά από το κρασί μου.

"Φαίνεται πως η σχέση σας περνάει κρίση" συνέχισε.

Τώρα αυτό γιατί το αναφέρει; Λέει να μην το έχω καταλάβει; Έχω νέα Bernardo! Το κατάλαβα πως η σχέση μας πάει κατά διαόλου.

"Ο Φερνάντο είναι ιδιόρυθμος" κατέληξα τελικά.

"Ω, Ρωξάν Ρωξάν" αναφώνισε ο Bernardο κουνώντας το κεφάλι του απογοητευμένος.

"Ένας σωστός καλλιτέχνης φυλάει τις παραξενιές του για τον εαυτό του. Ένας σωστός καλλιτέχνης παραμένει..μόνος!

Γιατί έχει την τέχνη"

"Δηλαδή αυτό που λες είναι πως πρέπει ο Φερνάντο να μείνει μόνος; Να με αφήσει;" ρώτησα με υψωμένο το ένα μου φρύδι.

"Όχι, όχι, όχι γλυκιά μου" απάντησε.

"Αυτό που λέω είναι πως εσύ πρέπει να είσαι μόνη. Πρέπει κάθε κόκκος ενέργειας να αφιερώνεται στην τέχνη. Τόσο ταλέντο. Τόση φαντασία, τόσο πάθος! Είναι κρίμα να πηγαίνει στράφι.."

"Ο Φερνάντο δεν είναι χάσιμο χρόνου" απάντησα.

"Μα το βλέπω" είπε ειρωνικά. "Ξοδεύει έξυπνα τον χρόνο του με τις χορεύτριες"